دسته‌بندی‌ها

توجه : تمامی مطالب این سایت از طریق ربات جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران توسط آیدی موجود در بخش تماس با ما، به ما اطلاع داده تا مطلب حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

بعد از پیامبر معاویه به جنگ با کدام امام برخاست

بعد از پیامبر چه کسی با امام علی (ع) که جانشین پیامبر بود به جنگ برخاست؟

بعد از پیامبر معاویه به جنگ با کدام امام برخاست

تحلیل ویدئویی تست

تحلیل ویدئویی برای این تست ثبت نشده است!

(fu c io (){va ode=docume .ge Eleme ById("mw-dismissable o ice-a o place");if( ode){ ode.ou e HTML="\u003Cdiv class=\"mw-dismissable- o ice\"\u003E\u003Cdiv class=\"mw-dismissable- o ice-close\"\u003E[\u003Ca abi dex=\"0\" ole=\"bu o \"\u003Eپنهان&zw j;سازی\u003C/a\u003E]\u003C/div\u003E\u003Cdiv class=\"mw-dismissable- o ice-body\"\u003E\u003Cdiv id=\"localNo ice\" la g=\"fa\" di =\" l\"\u003E\u003C able s yle=\"wid h:100%; bo de :2px solid #B22222; backg ou d-colo :#ffffffff; bo de - adius:10px;\"\u003E\ \u003C body\u003E\u003C \u003E\ \u003C d s yle=\"wid h:40px; heigh :40px; ex -alig :ce e ; ve ical-alig :middle;\"\u003E\u003Ca h ef=\"/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Shah(Emam_)_Mosque_,_Isfaha .jpg\" class=\"image\"\u003E\u003Cimg al =\"Shah(Emam ) Mosque , Isfaha .jpg\" s c=\"//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/5/5a/Shah%28Emam_%29_Mosque_%2C_Isfaha .jpg/220px-Shah%28Emam_%29_Mosque_%2C_Isfaha .jpg\" decodi g=\"asy c\" wid h=\"220\" heigh =\"157\" da a-file-wid h=\"1920\" da a-file-heigh =\"1371\" /\u003E\u003C/a\u003E\ \u003C/ d\u003E\ \u003C d s yle=\" ex -alig :ce e ;\"\u003E\u003Ca h ef=\"/wiki/%D9%88%DB%8C%DA%A9%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%A7:%D9%88%DB%8C%DA%A9%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7_%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86\" i le=\"ویکی&zw j;پدیا:ویکی دوستدار یادمان&zw j;ها ۲۰۲۱ ایران\"\u003E \u003Cb\u003Eتا ۱۶ آبان وقت دارید تا با اهدای عکس&zw j;های خود از یادمان&zw j;های ایران به ویکی&zw j;پدیا کمک کنید و در بزرگترین مسابقه عکاسی دنیا شرکت کنید.\u003C/b\u003E\u003C/a\u003E\u003Cb /\u003E\ \u003Cp\u003E\u003Cb /\u003E\ ایران بیش از ۲۶هزار یادمان ثبت&zw j;شدهٔ ملی دارد. فهرست یادمان&zw j;های واجد شرایط را از \u003Ca h ef=\"/wiki/%D9%88%DB%8C%DA%A9%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%A7:%D9%88%DB%8C%DA%A9%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7_%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7\" i le=\"ویکی&zw j;پدیا:ویکی دوستدار یادمان&zw j;ها ۲۰۲۱ ایران/فهرست یادمان&zw j;ها\"\u003Eاینجا\u003C/a\u003E پیدا کنید. \u003Cb /\u003E\ \u003C/p\u003E\ \u003C/ d\u003E\ \u003C d s yle=\"wid h:40px; heigh :40px; ex -alig :ce e ; ve ical-alig :middle; paddi g-lef :10px;\"\u003E\u003Cdiv class=\"floa lef \"\u003E\u003Ca h ef=\"h ps://fa.wikipedia.o g/wiki/ویکی&zw j;پدیا:ویکی_دوستدار_یادمان&zw j;ها_۲۰۲۱_ایران\"\u003E\u003Cimg al =\"Wlm logo i a .p g\" s c=\"//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/a/a8/Wlm_logo_i a .p g/150px-Wlm_logo_i a .p g\" decodi g=\"asy c\" wid h=\"150\" heigh =\"188\" da a-file-wid h=\"2272\" da a-file-heigh =\"2847\" /\u003E\u003C/a\u003E\u003C/div\u003E\ \u003C/ d\u003E\u003C/ \u003E\u003C/ body\u003E\u003C/ able\u003E\u003C/div\u003E\u003C/div\u003E\u003C/div\u003E";}}());

.mw-pa se -ou pu .ha o e{fo -s yle:i alic}.mw-pa se -ou pu div.ha o e{paddi g- igh :1.6em;ma gi -bo om:0.5em}.mw-pa se -ou pu .ha o e i{fo -s yle: o mal}.mw-pa se -ou pu .ha o e+li k+.ha o e{ma gi - op:-0.5em}«معاویه» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای افراد دیگری با این نام، معاویه (نام کوچک) را ببینید. برای تأییدپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکی‌پدیا برای ارجاع به منابع، با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بی‌منبع را می‌توان به چالش کشید و حذف کرد. معاویه بن ابی‌سفیانپرونده:معاویة بن أبی سفیان.p gکسری العرب معاویة بن أبی سفیان صخر بن حرب بن أمیة الأموی القرشیاولین خلیفه امویخلافت۴۱–۶۰ ه‍.ق ۶۶۱–۶۸۰ مپیشینحسن بن علیعلی بن ابی طالبجانشینیزید یکمزاده۱۵ ق. هدرگذشته۲۹ رجب ۶۰۲۹ آوریل یا ۱ می ۶۸۰(۷۷–۷۸ سال)آرامگاهدمشق، سوریههمسر(ان)میسون بنت بحدلفرزند(ان)یزیدنام کاملمعاویه بن ابی‌سفیان بن حرب امویدودمانامویانپدرابوسفیان بن حربمادرهند بنت عتبه معاویه یکم (به عربی: معاویة بن أبی‌سفیان) (زاده ۵۹۷، ۶۰۳ یا ۶۰۵ - درگذشت ۶۸۰ میلادی) بنیانگذار خلافت اموی و نخستین خلیفه این سلسله بود. او از سال ۶۶۱ میلادی تا هنگام مرگ خلافت کرد. معاویه کمتر از ۳۰ سال پس از درگذشت پیامبر اسلام و مدت بسیار کوتاهی پس از خلفای راشدین خلیفه گردید. معاویه دادگستری و پارسایی خلفای راشدین را نداشت ولی نخستین خلیفه‌ای است که نامش بر روی مسکوکات، سنگ و فلزنوشت‌ها و اسناد باقیمانده از ظهور خلافت اسلامی ثبت شده‌است. معاویه و پدرش ابوسفیان از خویشاوندان دور قریشی محمد بودند و در ابتدا با اسلام و پیامبر مخالفت می‌کردند. پس از فتح مکه در سال ۶۳۰ میلادی، معاویه به عنوان یکی از کاتبین قرآن تعیین گردید. معاویه در زمان خلافت ابوبکر (خلافت: ۶۳۲–۶۳۴) به همراه برادرش یزید بن ابی‌سفیان به عنوان طلایه دار سپاه مسلمانان در فتح شام منصوب شدند. وجه سیاسی و مقام حکومتی معاویه به تدریج زیاد شد به طوریکه در زمان خلافت عثمان (خلافت: ۶۴۴–۶۵۶) (پدربزرگ معاویه و عثمان برادر و پسران امیة بن عبدشمس بودند) به عنوان والی شام بر آن سرزمین حکمرانی می‌کرد. معاویه با قبیله قدرتمند بنی کلب متحد شد و قدرت دفاعی خلافت مسلمین را در مقابل حملات قوای بیزانس به شهرهای ساحلی شام افزود. در تاریخ اسلام نخستین نیروی دریایی در زمان معاویه به وجود آمد. پس از قتل عثمان در سال ۶۵۶ میلادی، معاویه به بهانه قتل او (عثمان هم قبیله معاویه بود) و در راستای انتقام از خون او با علی، خلیفه پس از عثمان مخالفت و دشمنی کرد. محتویات ۱ پیش از اسلام ۲ پس از اسلام تا درگذشت محمد ۳ ادعای نفرین محمد در حق معاویه ۴ در زمان خلفای راشدین ۵ در زمان خلافت علی ۶ تشکیل حکومت اموی ۷ خلافت ۸ انتصاب حکام از طرف معاویه ۹ اقدامات او در کوفه ۱۰ اقدامات دورهٔ خلافت ۱۱ در نظر اهل سنت ۱۲ در نظر صحابه ۱۳ از نظر شیعیان ۱۴ دیوان قصاید معاویه ۱۵ در فرهنگ مردمی عرب ۱۶ در شعر ۱۷ پانویس ۱۸ منابع پیش از اسلام معاویه در بیست و پنجم محرّم سال سی و هفتم عام الفیل برابر با ۶۰۰ (میلادی) -سه سال قبل از بعثت پیامبر اسلام و پانزده سال قبل از هجرت - در مکه متولّد شد. پدرش ابی سفیان از سرشناسان قریش بود. مادرش هند دختر عتبه از زنان اهل پرچم بود. نسب معاویه به حرب بن امیه بن عبدشمس بن عبدمناف قریشی می‌رسید. معاویه همراه پدرش ابوسفیان در بدر، خندق و چند جنگ دیگر بر ضد پیامبر اسلام جنگید. عتبة بن ربیعه رهبر گروهی از قریش در جنگ‌های فجّار بود. پس از اسلام تا درگذشت محمد معاویه پس از فتح مکه، در بیست و سه سالگی، به همراه پدرش ابوسفیان و برادرش یزید بن ابی سفیان، دین اسلام را پذیرفت. گروهی گفته‌اند معاویه به مقام کتابت وحی رسید، ولی معاویه در مکه ساکن بود و محمد بعد از فتح مکه به مدینه بازگشت و تا آخر عمر در مدینه زندگی کرد. ادعای نفرین محمد در حق معاویه یک اثر نقاشی که معاویه را به تصویر کشیده‌است. ابن‌عباس می‌گوید: در یکی از روزها من با کودکان بازی می‌کردم که پیامبر اسلام آمد و به من گفت: برو و به معاویه بگو تا نزد من بیاید (و نامه ای بنگارد). من نیز به در خانه او رفتم و او را به سوی پیامبر خواندم. اما او پیغام داد که مشغول غذا خوردن است. من هم به خدمت پیامبر رسیدم و جریان را گفتم. محمد گفت: دوباره برو و او را بیاور. بار دوم هم که به در خانه او رفتم، پیغام داد که مشغول غذا خوردن است. خدمت پیامبر رسیدم و همان جریان برای بار سوم اتفاق افتاد. هنگامی که برای مرتبه سوم خدمت پیامبر اسلام رسیدم و جریان را تعریف کردم، محمد گفت: لا أَشْبَعَ اللَّهُ بَطْنَهُ؛ خدا شکمش را سیر نسازد.[۱][۲][۳][۴] ابن ابی الحدید دربارهٔ معاویه می‌گوید: او به پرخوری و شیفتگی خوراک مشهور بود. شکم او چندان بزرگ بود که وقتی می‌نشست روی رانهایش می‌افتاد. معاویه در عین حال که در مورد صله دادن و اعطای اموال، بخشنده بود، اما در مورد خوراک بخل می‌ورزید. معاویه هنگامی که بر سر سفره می‌نشست، به کم قانع نبود و فراوان می‌خورد، اما با این حال سیر نمی‌شد. هنگامی که دستور می‌داد سفره را جمع کنند، می‌گفت: به خدا سوگند سیر نشدم ولی خسته و ملول گشتم.[۵][۶][۷][۸] در زمان خلفای راشدین پس از وفات پیامبر اسلام در سال ششصد و سی و دو میلادی، معاویه به پیروی پدرش از بیعت با ابوبکر سرباز زد. بهانه معاویه و ابوسفیان این بود که ابوبکر از قبیلهٔ بنی تمیم است و خلافت باید از آن بنی هاشم یا بنی امیه باشد. سرانجام با اصرار هشام بن عمرو، ابوسفیان و پسرش راضی به بیعت با ابوبکر شدند. ابوبکر، یزید بن ابی سفیان و معاویه را به شام گسیل کرد. یزید، در آنجا موفقیت به دست آورد و دمشق فتح شد. یزید نیز به حکمرانی و ولایت دمشق برگزیده شد. عمر بن خطّاب، یزید را در حکمرانی دمشق ابقا کرد و فلسطین و نواحی اطراف آن را بر قلمرو وی افزود. در سال ۱۸ هجری قمری، یزید درگذشت و برادرش معاویه جای او را گرفت. با مرگ عمر، عثمان نیز معاویه را در جای خود ابقا کرد. بدین ترتیب معاویه در زمان خلافت سه خلیفهٔ نخست، به تدریج در شام، قدرت و محبوبیت کسب کرد. در جریان محاصره عثمان با اینکه از طرف عثمان از معاویه خواسته شده بود به کمکش بیاید و فرصت چنین کاری هم برای معاویه وجود داشت در عین حال تعلل ورزید. وی مسیحیان را در دین خود آزاد گذاشته بود و حتی از ایشان در اداره امور استفاده می‌نمود. یکی از معروف‌ترین آنها سرجون بود که بعنوان مشاور و نویسنده دیوان خراج معاویه در دربار نقش ایفا می‌کرد.[۹] در زمان خلافت علی دیدگاه علی دربارهٔ معاویه معاویه گروهی نادان را به دنبال خود می‌کشاند و حقیقت را از آنان می‌پوشاند. کورکورانه پی او می‌تازند تا خود را به کامِ مرگ دراندازند… علی بن ابی‌طالب؛ نهج البلاغه، خطبه‌ها، ۵۱ پس از مرگ عثمان، علی بن ابی طالب به خلافت رسید. علی پیشنهاد اطرافیانش را برای ابقای معاویه نپذیرفت و او را از زعامت و حکومت در شام عزل کرد. معاویه به بهانهٔ کشته شدن عثمان و انتقام خون او، وارد جنگ باعلی شد. مردم شام با او بیعت کردند و علیه علی همداستان شدند. سرانجام جنگ صفین درگرفت. در این جنگ شکست نخست به معاویه افتاد. اما به صوابدید عمرو بن عاص قرآن بر نیزه کردند و حکمیت مطرح گشت. نتیجهٔ حکمیت خلع علی و تحکیم حکومت معاویه در شام بود. تشکیل حکومت اموی این بخش به هیچ منبع و مرجعی استناد نمی‌کند. لطفاً با افزودن یادکرد به منابع قابل اعتماد برطبق اصول تأییدپذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به بهبود این بخش کمک کنید. مطالب بدون منبع ممکن است به چالش کشیده شوند و حذف شوند. معاویه از زمان خلافت علی به خلافت چشم دوخته بود و بعد از مرگ علی، موقعیت را مناسب دید مردم در عراق، با حسن بن علی بیعت کردند؛ ولی شامیان معاویه را خلیفه دانستند. معاویه به عراق لشکر کشید و حسن با دوازده هزار نفر به مقابله برخاست و قیس بن عباده، فرماندهٔ لشکر بود و عبیدالله بن عباس هم از فرماندهان سپاه. پس از مدتی حسن دریافت که با چنین لشکری دیگر نیاز به دشمن نیست؛ و ادامه دادن این جنگ، مسلمانان را به مسلخ بردن است. سپاهی که با شایعه متفرق شوند و فرماندهان به چند کیسهٔ زر خود را بفروشند، برای شکست خوردن نیاز به دشمن ندارد. نقل است که وقتی سپاه کوفه به مدائن رسید، شایعه شد که قیس بن عباده کشته شد. بلوایی در لشکر بپا شد ومردم به خیمهٔ حسن ریختند و اموال او را غارت کردند و حتی گلیم زیر پای او را کشیدند و پای او را مجروح کردند. برای حسن مسجّل شد که جنگ با معاویه، جز شکست، و ریختن خون مسلمانان نتیجه‌ای در برنخواهد داشت؛ و معاویه نیز دراین هنگام بافرستادن نامه‌ای سفید ازپیش امضا شده برای قبول شروط حسن برای صلح با او اقدام کرد؛ بنابراین حسن صلح با معاویه را با چندین شرط پذیرفت. معاویه وارد کوفه شد. معاویه سال ۴۱ هجری را «عام الجماعة» نامید؛ زیرا امت به استثنای خوارج با یک خلیفه بیعت کردند. این نخستین سنگ بنای سلسلهٔ پادشاهی امویان در تاریخ بود. سلسله‌ای که ۹۱ سالِ هجری و ۸۹ سالِ میلادی در تمام ممالک اسلامی ادامه یافت و از آن پس، بیش از ۷ قرن در اندلس جریان داشت. خلافت کشته شدن علی بن ابی طالب به دست ابن ملجم مرادی، خلافت معاویه را تحکیم کرد. خلافت حسن بن علی که کوفیان با او بیعت کردند، سرنگرفت و معاویه حسن را به آسانی کنار زد. حسن بن علی عهدنامهٔ صلح با معاویه بست و خلافت او را با شرایطی پذیرفت. معاویه هنگامی که اوضاع برای او مستقر شد در میان مردم کوفه خطبه‌ای ایراد کرد و گفت: «ای مردم کوفه من برای نماز و زکات و حج، با شما نجنگیدم، که می‌دانم خودتان نماز می‌خوانید و زکات می‌دهید و به حج می‌روید ولی با شما جنگیدم تا بر شما حکومت کنم تا آنجا که گفت: و هر شرطی که بستم و هر چیزی را که به حسن بن علی قول داده‌ام زیرا این دو پایم می‌باشد که به آن وفا نخواهم کرد»[۱۰][۱۱] [نیازمند منبع] در دوران خلافت معاویه، دهاة عرب چون عمروعاص، مغیره بن شعبه، و زیاد بن ابیه نفوذ بسیاری یافتند. معاویه حکومت عراق را به مغیرة، مصر را به عمروعاص، و بصره و کوفه را به زیاد داد. حجاز هم به مروان حکم داده شد. انتصاب حکام از طرف معاویه معاویه پس از به‌دست گرفتن خلافت از مشهورترین سیاستمداران و سرداران عرب برای تثبیت خلافت استفاده کرد او همچنین قبایل قدرتمند یمنی را پشتیبان خود قرار داد. البته او سعی می‌کرد مناصب مهم حکومتی را در انحصار قریش و به خصوص بنی‌امیه نگه دارد. معاویه مردانی همچون عمرو بن عاص، زیاد بن ابیه، مغیرة بن شعبه، بُسر بن ابی ارطاة، مروان بن حکم و ثابت بن ارطات را با تطمیع، دور خودش جمع کرد. مورخان، معاویه، عمروعاص، زیادبن ابیه، و مغیرة بن شعبه را از رجال باهوش عرب می‌دانستند؛ یکی از تاریخ نویسان[نیازمند منبع] دربارهٔ این چهارتن چنین می‌گوید: «بردبارتر و صبورتر از معاویه و چابک‌تر و سخی‌تر از عمروعاص و یکدل و یک زبان‌تر از زیاد کسی را ندیده‌ام. درون و بیرون این مرد اخیر از هرجهت یکسان بود. اما مغیره اگر شهر هشت دروازه‌ای باشد و از هیچ دروازهٔ آن بدون فریب و فسون کسی بیرون آمدن نتواند، مغیره از تمام آن هشت دروازه بیرون می‌جهد» اقدامات او در کوفه بعد از کشته شدن علی بن ابی‌طالب معاویه به طرف کوفه آمد و در مسکن با عبید الله بن عباس صلح کرد، هنگامی که عبید الله وارد دستگاه معاویه شد مورد احترام و تکریم او قرار گرفت، و هر چه با او قرار گذاشته بود، به آن عمل کرد. بعد از این معاویه به نخیله آمد و در اینجا با حسن مجتبی هم صلح کرد و بُسر بن ابی ارطاة هم که به عنوان مقدمه لشکر آمده بود، در آنجا حضور داشت و بعد از مصالحه و تمام شدن کارها معاویه برای شهرهای عراق حاکم معین کرد. مغیرة بن شعبه را به عنوان حاکم کوفه معین کرد، و او بمدت دوازده روز خود را از طائف به کوفه رسانید، عتبة بن ابی سفیان را به عنوان حاکم بصره تعیین کرد، ولی عبدالله بن عامر برخاست و گفت: هنگامی که عثمان در گذشت من حاکم بصره بودم و علی مرا از آنجا عزل کرد. عبدالله گفت: من در بصره اموالی دارم که در دست مردم می‌باشد، و اگر نخواهی من به بصره بروم، همه آن اموال از بین خواهد رفت، در این‌جا معاویه او را به عنوان امیر بصره معین کرد و او همراه بُسر بن ابی ارطاة به طرف بصره رفت و بعد از ورود بالای منبر قرار گرفت و گفت: حمد خدائی را شایسته‌است که اوضاع و احوال امت را آرام کرد و صلح برقرار شد، و اتحاد کلمه پیش‌آمد، ما خون خود را گرفتیم و از دست دشمن راحت شدیم، اکنون مردم همه در امن می‌باشند ما در دل بغض کسی را نداریم و کسی را به اتهام دیگری مؤاخذه نخواهیم کرد. بعد از او بُسر بن ابی ارطاة بالای منبر رفت و دو پله پائین‌تر قرار گرفت و با فریاد بلند گفت: مردم باید همه بیرون شوند و بیعت کنند و کسانی که بیعت نکنند، از ذمه ما خارج هستند، خداوند خون عثمان را گرفت و امر را به اهلش برگردانید. مردم هم از اطراف آمدند و بیعت کردند.[۱۲] اقدامات دورهٔ خلافت در عهد خلافت معاویه فتوحات خارجی ادامه یافت. مسلمانان قبرس را فتح کردند و تا نزدیک قسطنطنیه پیش رفتند. معاویه برای اخلاف خود لشکری پدیدآورد. وی در آداب و ترتیبات لشکری از تجارب رومی‌های شام هم استفاده کرد. این لشکر را وی به وسیلهٔ جنگ‌های هر ساله و تهاجماتی که دائم به بلاد مجاور و بیزانس می‌کرد، همیشه تازه‌نفس نگاه می‌داشت. این تهاجمات مستمر باعث می‌شد که دشمن نتواند به قلمرو مسلمین تجاوز کند. یک بار عده‌ای از طوایف شمال سوریه که به جراجمه شهرت داشتند، به تحریک رومی‌ها به شام هجوم آوردند و از لبنان تا فلسطین به دست جراجمه افتاد. عده‌ای از موالی و اسرای این نواحی که از معاویه ناراضی بودند، به جراجمه پیوستند. معاویه با امپراتور بیزانس قراری بست که وی از حمایت ماجراجویان دست بدارد و در عوض اسرای رومی را بگیرد. معاویه هم چنین تعهد کرد که هر ساله به بیزانس خراج بپردازد. پس از آن معاویه، جراجمه را سر جای خود نشاند. معاویه چون به لشکر شام همیشه احتیاج داشت در تنظیم کار لشکر دقّت بسیاری کرد. وی جیرهٔ لشکریان را دو برابر کرد و در پرداخت مواجب آن‌ها کوتاهی نکرد. این بخشش‌ها باعث شد که لشکریان از معاویه اطاعت می‌کردند و در جنگ‌ها با او همراه می‌شدند. وی در طول خلافتش با رومی‌های شام در حال ستیز و جنگ بود اما پیشرفتی در آن جا نداشت. نسبت به مسیحیان شام روش ملایم تری پیش گرفت زیرا آن‌ها می‌توانستند در ادارهٔ کارها و سامان بخشیدن به مالیات‌ها وی را یاری دهند. معاویه از رسوم دیوانی بیزانس تقلید کرد و سازمان مراسلات و اطلاعات پیشرفته‌ای به وجود آورد. معاویه در تنظیم کار بیت المال از یک مسیحی به نام سرجون بن منصور استفاده کرد. معاویه با استفاده از اموال مسلمانان بخشش‌های بی حسابی به رؤسای عرب کرد. معاویه همواره با دو گروه خوارج و شیعیان در دشمنی بود. او شیعیان علی را مورد آزار و اذیت قرار می‌داد و حتی بعضی شیعیان معترض مانند حجر بن عدی را به قتل رسانید. بعضی گفته‌اند ابوذرغفاری هم به اشارت او کشته شد. بارزترین اقدام معاویه برای تغییر خلافت به سلطنت، موروثی کردن خلافت بود. یکی از نکات مهم معاهدهٔ بین حسن و معاویه، این بود که معاویه حق ندارد کسی را به عنوان جانشین خود بعد از مرگ تعیین کند و تصمیم‌گیری در این زمینه باید به امت واگذار شود. اما پس از مرگ حسن، او به علت اینکه هیچ‌کس جرئت مخالفت با وی را نداشت، پسرش یزید را به عنوان جانشین خود در سال ۶۸۰ میلادی تعیین نمود و به معنای واقعی کلمه، پیمان‌شکنی کرد.[۱۳] هر چند به نوشتهٔ لارا وسیا وگلیری تعیین حسن به عنوان جانشین معاویه در عهدنامهٔ صلح با معاویه احتمالاً توسط نویسندگان متأخر شیعه برای کاستن از انتقاداتی که بر حسن بن علی می‌شد مطرح شده‌است؛ زیرا اولاً تعیین ولی عهد در جامعهٔ اسلامی آن زمان امری بدون سابقه بود و خود معاویه نیز هنوز در آن زمان در وضعیت پایداری برای تعیین جانشین قرار نداشت.[۱۴] مسئلهٔ خلافت یزید اعتراضات بسیاری را به دنبال داشت. اصحاب پیغمبر، انصار و مهاجرین آن را نپسندیدند و به مخالفت برخاستند. خوارج و شیعیان عراق هم خلافت موروثی را رد می‌کردند. در نظر اهل سنت معاویه در میان اهل سنت، جایگاه خود را به عنوان صحابی پیغمبر و کاتب وحی و مراسلات حفظ کرده‌است. عنوان خال المؤمنین به معنی دایی مؤمنان که به سبب ازدواج خواهرش با پیامبر به وی داده شد، بر جایگاه وی افزوده‌است. ابوموسی اشعری یک بار او را امین‌الله خوانده بود. با این حال مخالفت دو تن از خلفای راشدین با او، عمر بن خطاب و علی بن ابی طالب باعث شده‌است علمای اهل تسنن در قائل شدن مرتبهٔ عدل و رضوان برای او شک کنند. معاویه در بیعت رضوان حضور نداشته و از «سابقون الأولون» نیست و در غزوه‌ها با پیامبر حضور نداشته‌است. عباسیان نیز با اینکه سنّی بودند، همواره در خطبه‌ها معاویه را لعن می‌کردند.[۱۵] امروزه دیدگاه مذاهب چهارگانه اهل سنت دربارهٔ معاویه یکسان نیست برای مثال حنفی‌ها او را عادل می‌دانند و در مقابل انتقاد به معاویه برای سبّ نمودن علی بن ابیطالب ویا عهدشکنی اش در عهدنامه صلح با حسن بن علی و انتخاب یزید به جانشینی خود، می‌گویند او مجتهد بوده و به اجتهادش عمل کرده‌است و هر چند در این اجتهادها اشتباه کرده باشد، نزد خدا مأجور است. جدا از این حدیث، اهل سنت علی را صحابه ارجمند پیامبر و از خلفای راشدین می‌دانند و سبّ او گناهی بزرگ محسوب می‌شود[۱۶] در نظر صحابه عمر در خطبه‌ای که در عبقریات آمده او را نکوهش می‌کند: «شما می‌خواهید به جنگ قیصر و کسری بروید و این معاویه در میان شماست. این یکی صد بار بدتر است». عمر او را قاهر هاویه و کسرای عرب نامید و چندین بار او را شماتت کرد و حتی یک بار به مدینه فراخواند. با این حال معاویه همواره از منزلت خود نزد عمر سخن می‌گفت و حتی در خطبه‌ای گفت: «اگر منزلت من نزد عمر نبود مردم بر من می‌ریختند و سنگ می‌زدند».[۱۷] علی در زمان عثمان، از قدرت یافتن معاویه بسیار ناراضی بود و عثمان را چندبار به عزل معاویه تشویق کرد. با این حال عثمان موافقت نکرد و حتی او را جوان قریش و فرزند شریفش نامید. علی، معاویه را دشمن عثمان نامید و درنگ او را جایز ندانست. علی در زمان حکومت خود حتی لحظه‌ای فرمانروایی معاویه را بر شام نپذیرفت و مدام با او در نبرد بود و بعد از وی دو پسرش حسن و حسین نیز با معاویه مخالف بودند. علی معاویه را اینگونه توصیف می‌کند: خداوند برای او پیشتازی در دین و پیشینه ای درست در اسلام، قرار نداد. او آزاد شدهٔ فرزند آزاد شده‌است. او دسته ای از همین دسته هاست که با اسلام مخالفت می‌ورزیدند. او و پدرش همیشه دشمن خداوند و پیامبر و مسلمانان بودند تا این که با کراهت به اسلام روی آوردند.[۱۸] آگاه باشيد! بعد از من، مردى گشاده گلو، و شکم بزرگ، بر شما مسلّط خواهد شد که هر چه بيابد مى خورد، و آنچه را نمى يابد جستجو مى کند، او را بکشيد! ولى هرگز نخواهيد کشت، آگاه باشيد! او به شما فرمان مى دهد که مرا دشنام دهيد، و از من بيزارى جوييد. امّا بدگويى و ناسزا را (به هنگام اجبار دشمن) به شما اجازه مى دهم، چرا که اين موجب فزونى مقامات معنوى من، و باعث نجات شما است؛ ولى در مورد پيشنهاد بيزارى جستن، هرگز از من بيزارى مجوييد؛ زيرا من بر فطرت پاک توحيد تولّد يافته ام و در ايمان و اسلام و هجرت بر ديگران پيشى گرفته ام![۱۹][۲۰][۲۱][۲۲][۲۳] همچنین در طی نامه ای به معاویه می‌نویسد:سبحان الله! تو چقدر بر هوا و هوس‌های بدعت آمیز و سرگردانی‌هایی که پیوسته از آن پیروی می‌کنی اصرار داری! این کار توأم با نادیده گرفتن حقایق و دور افکندن پیمان‌هایی است که خدا آن را طلب کرده و حجت بر بندگان اوست.[۲۴][۲۵][۲۶][۲۷] از نظر شیعیان شیعیان معاویه را به دلیل ایجاد خلافت موروثی، قتل حجر بن عدی، مالک اشتر، محمد بن ابی بکر و سایر شیعیان، و همین‌طور دشمنی وی با علی نکوهش می‌کنند. معاویه، نخستین کسی بود که سادگی حکومت اولیه را تغییر داد و تجمل و استبداد را وارد آن کرد. اما عمده‌ترین دلیل نکوهش معاویه از نظر ایشان، غصب خلافت و وارد شدن به جنگ با علی و پسرش حسن است. همچنین شیعیان معاویه را متهم به نفاق می‌کنند. شیعیان، لعن معاویه را جایز می‌دانند. دیوان قصاید معاویه یک دیوان قصاید منسوب به معاویه بر جای مانده‌است. این دیوان از چند بخش «اتانی امر» «ابلغ لدیک» تطاول لیلی الا یا سعد، حریث، تقول قریش تشکیل شده‌است. در فرهنگ مردمی عرب معاویه در فرهنگ مردمی عرب به حلم و ذکاوت و سیاست مشهور است. سیاست او بیشتر مبتنی بر زرنگی و خودداری است. حلم معاویه نیز مشهور است. همچنین معاویه، شخصی سخنور بود. به راحتی می‌توانست قلوب را جلب کند؛ به‌طوری‌که غلاة معاویه پیدا شدند که معتقد به خدایی وی بودند. چنین تصویری از معاویه در متون عربی به ویژه الف لیلة و لیلة یا هزار و یک شب مشهور است. امروزه معاویه در میان عرب در سیاست و علم و ذکاوت ضرب‌المثل است. شاید مشهورترین ضرب‌المثل دربارهٔ معاویه، اصطلاح «موی معاویه» (شعرة معاویه) است؛ که کنایه از سیاست و دیپلماسی در اصطلاحات جدیداست. معاویه در یکی از جملاتش به این مطلب اشاره می‌کند: «لو أن بینی و بین الناس شعرة ما انقطعت، کانوا مدّوها أرخیتها و إذا أرخوها مددتُها» ترجمهٔ سلیس آن این است که: اگر رابطهٔ من با مردم جز تارمویی باقی نماند، نمی‌گذارم آن تار مو قطع شود اگر آن‌ها تار مو را بکشند من رهایش می‌کنم (تا پاره نشود) و اگر رها کنند من می‌کشم.[۲۸] طبق سنت اسلامی، فلسفهٔ سیاسی معاویه چنین بود: «اگر امکان استفاده از پول باشد، صدایم را هرگز بلند نخواهم کرد؛ اگر درشت‌گویی مؤثر باشد، از شلاق استفاده نخواهم کرد؛ اگر بتوان از شلاق استفاده کرد، شمشیر نخواهم کشید. اما اگر مجبور به کشیدن شمشیر شوم، تردید نخواهم کرد.»[۲۹] در شعر حکیم سنایی، شاعر پارسی‌گو در حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه (مشهور به الهی‌نامه) معاویه را دشمن پیامبر می‌داند «خالِ ما بود خصم او حالی[۳۰]» و در مذمت او که میان اهل سنت به خال المؤمنین (دایی مؤمنان) شهرت دارد، چنین می‌سراید: .mw-pa se -ou pu .b{ ex -alig :jus ify; ex -alig -las :jus ify;bo de :0}.mw-pa se -ou pu .bey {whi e-space: ow ap}.mw-pa se -ou pu . as aliq{li e-heigh :200%;fo -size:150%;fo -family:I a Nas aliq,"U du Emad Nas aleeq","No o Nas aliq U du","U du Typese i g","Jameel Noo i Nas aleeq","Nafees Nas aleeq","Nafees Nas aleeq v1.01",Nafees,"Pak Nas aleeq","PDMS_Jauha ",sa s-se if; ex -jus ify:i e -wo d;fo -weigh : o mal}.mw-pa se -ou pu . as aliq .b{ ex -jus ify:i e -wo d} آنکه مرد دها و تلبیس است آن نه خال و نه عم که ابلیس است وانکه خوانی کنون معاویه‌اش دان که در هاویه‌ست زاویه‌اش هاویه به معنی آتش جهنم است. نیز در مورد شهرت معاویه به حلم می‌سراید: پس تو گویی که حزم و حلم و وقار بود با حالتِ معاویه یار بغی کردن برو حلیمی نیست علی آزردن از حکیمی نیست حکیم سنایی در ابیاتی دیگر، معاویه را آزمند، روباه‌صفت، ترسو، حیله‌گر و مُخِنّ (خیانت‌پیشه) معرفی می‌کند.[۳۰][۳۱][۳۲][۳۳][۳۴] پانویس ↑ لا أَشْبَعَ اللَّهُ بَطْنَهُ ↑ معاویه و حدیث لا اشبع اللّه بطنه (خدا شکمش را سیر نکند) ↑ نفرین پیامبر اکرم و پرخوری معاویه ↑ «شناخت شخصیت معاویه (1) از زبان پیغمبر و اصحاب». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۱۸..mw-pa se -ou pu ci e.ci a io {fo -s yle:i he i }.mw-pa se -ou pu q{quo es:"\"""\"""'""'"}.mw-pa se -ou pu code.cs1-code{colo :i he i ;backg ou d:i he i ;bo de :i he i ;paddi g:i he i }.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-f ee a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/6/65/Lock-g ee .svg/9px-Lock-g ee .svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io : igh .1em ce e ;paddi g- igh :1em;paddi g-lef :0}.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-limi ed a,.mw-pa se -ou pu .cs1-lock- egis a io a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/d/d6/Lock-g ay-al -2.svg/9px-Lock-g ay-al -2.svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io : igh .1em ce e ;paddi g- igh :1em;paddi g-lef :0}.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-subsc ip io a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/a/aa/Lock- ed-al -2.svg/9px-Lock- ed-al -2.svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io : igh .1em ce e ;paddi g- igh :1em;paddi g-lef :0}.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-f ee a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-subsc ip io a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-limi ed a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock- egis a io a{backg ou d-posi io :lef .1em ce e ;paddi g-lef :1em;paddi g- igh :0}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io {colo :#555}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io spa ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io spa {bo de -bo om:1px do ed;cu so :help}.mw-pa se -ou pu .cs1-hidde -e o {display: o e;fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu .cs1-visible-e o {fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io ,.mw-pa se -ou pu .cs1-fo ma {fo -size:95%}.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -lef ,.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -wl-lef {paddi g-lef :0.2em}.mw-pa se -ou pu .cs1-ke - igh ,.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -wl- igh {paddi g- igh :0.2em} ↑ پیشگوییهای در مورد معاویه و اعمال او[پیوند مرده] ↑ «خسته شدم ولی سیر نشدم! فایل صوتی از آیت‌الله دستغیب». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۹. ↑ «حقیقت دربارهٔ معاویه / ادیان و فرق - شیعه نیوز». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ فوریه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۱۸. ↑ پرخوری ↑ ابن کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ق/۱۹۸۶م. ↑ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید ج ۱۶ ص ۱۵ ↑ البدایه و النهایه ابن کثیر ج ۸ ص ۱۳۱ ↑ الغارات، ابراهیم بن محمد ثقفی، ترجمه عزیزالله عطاردی ↑ Halm (2004), p.13 ↑ Veccia Vaglie i, Lau a (1986). "Hasa b. Ali". E cyclopaedia of Islam. 3 (2 d ed.). Leide : E. J. B ill. p. 240. ISBN 90 04 08118 6..mw-pa se -ou pu ci e.ci a io {fo -s yle:i he i }.mw-pa se -ou pu q{quo es:"\"""\"""'""'"}.mw-pa se -ou pu code.cs1-code{colo :i he i ;backg ou d:i he i ;bo de :i he i ;paddi g:i he i }.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-f ee a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/6/65/Lock-g ee .svg/9px-Lock-g ee .svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io :lef .1em ce e }.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-limi ed a,.mw-pa se -ou pu .cs1-lock- egis a io a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/d/d6/Lock-g ay-al -2.svg/9px-Lock-g ay-al -2.svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io :lef .1em ce e }.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-subsc ip io a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/a/aa/Lock- ed-al -2.svg/9px-Lock- ed-al -2.svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io :lef .1em ce e }.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-f ee a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-subsc ip io a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-limi ed a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock- egis a io a{backg ou d-posi io :lef .1em ce e }.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io {colo :#555}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io spa ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io spa {bo de -bo om:1px do ed;cu so :help}.mw-pa se -ou pu .cs1-hidde -e o {display: o e;fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu .cs1-visible-e o {fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io ,.mw-pa se -ou pu .cs1-fo ma {fo -size:95%}.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -lef ,.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -wl-lef {paddi g-lef :0.2em}.mw-pa se -ou pu .cs1-ke - igh ,.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -wl- igh {paddi g- igh :0.2em} ↑ «عکس قبر معاویه بن ابی سفیان لعنت‌الله علیه در سوریه [بایگانی] - انجمن‌های مذهبی، فرهنگی و سیاسی نورآسمان». www. oas.i . دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۲۲. ↑ شرحی بر احوالات شافعی ↑ Sad a. «معاویه با کدام یک از اقدامات خلافت را موروثی کرد». هاب گرام. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۲۲. ↑ تاریخ الطبری، ج 5، ص 8. ↑ «نهج البلاغه خطبه 57». ↑ إعلام الورى، ج 1، ص 340. ↑ شرح المائة كلمة، ص 237. ↑ بحار الأنوار، ج 39، ص 325، ح 27. ↑ ينابيع المودّة، ج 1، ص 205، ح 3. ↑ «نامه 37 نهج البلاغه». ↑ نهج البلاغة، نامه 37. ↑ الاحتجاج، ج 1، ص 428، ح 92. ↑ بحار الأنوار، ج 33، ص 98، ح 403. ↑ کتاب تاریخ مسلمین، محمد قربانیان، ص۷۲ ↑ Haw i g, Fi s Dy as y of Islam, 42. ↑ ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ «سنایی-> حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه-> الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران "فی مذمّة اعدائه و حسّاده"». گنجور. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۱۰-۲۷. ↑ «سنایی-> حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه-> الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر "اندر مذمّت دنیا و برحذر بودن از آن فرماید"». گنجور. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۱۰-۲۷. ↑ «سنایی->حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه -> الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران "ستایش امیرالمؤمنین علی‌بن ابی‌طالب علیه‌السّلام"». گنجور. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۱۰-۲۷. ↑ «سنایی-> حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه-> الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران " صفت جنگ جَمل"». گنجور. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۱۰-۲۷. ↑ «سنایی->حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه->الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران " قصهٔ قتل امیرالمؤمنین علی‌بن ابی‌طالب علیه‌السّلام"». گنجور. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۱۰-۲۷. Haw i g, G.R. (2000). The Fi s Dy as y of Islam: The Umayyad Calipha e AD 661-750. Rou ledge. ISBN 978-0-415-24072-7. منابع درگاه اسلام مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به معاویه بن ابی‌سفیان در ویکی‌گفتاورد موجود است. ویکی‌پدیای انگلیسی تاریخ سیاسی اسلام، حسن ابراهیم حسن. حکومت بنی امیه-سایت تاریخ اسلام طبقات کبری، ابن سعد. ربیع الابرار، جلد سوم، صفحهٔ ۵۴۹ معاویه‌پژوهی؛ کنکاشی در شناخت معاویه Halm, Hei z (2004). Shi'Ism. Edi bu gh U ive si y P ess. ISBN 0-7486-1888-0. .mw-pa se -ou pu . avba {display:i li e;fo -size:88%;fo -weigh : o mal}.mw-pa se -ou pu . avba -collapse{floa : igh ; ex -alig : igh }.mw-pa se -ou pu . avba -box ex {wo d-spaci g:0}.mw-pa se -ou pu . avba ul{display:i li e-block;whi e-space: ow ap;li e-heigh :i he i }.mw-pa se -ou pu . avba -b acke s::befo e{ma gi -lef :-0.125em;co e :"[ "}.mw-pa se -ou pu . avba -b acke s::af e {ma gi - igh :-0.125em;co e :" ]"}.mw-pa se -ou pu . avba li{wo d-spaci g:-0.125em}.mw-pa se -ou pu . avba -mi i abb {fo -va ia :small-caps;bo de -bo om: o e; ex -deco a io : o e;cu so :i he i }.mw-pa se -ou pu . avba -c -full{fo -size:114%;ma gi :0 7em}.mw-pa se -ou pu . avba -c -mi i{fo -size:114%;ma gi :0 4em}.mw-pa se -ou pu .i fobox . avba {fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu . avbox . avba {display:block;fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu . avbox- i le . avba {floa : igh ; ex -alig : igh ;ma gi -lef :0.5em}نبوخلفا و امیران اُمَویخلفای دمشق (۱۳۲ هـ - ۴۱ هـ) (۷۵۰ م – ۶۶۱ م)خاندان سُفیان معاویه یزید معاویه دوم خاندان مَروان مروان عبدالملک ولید یکم سلیمان عمر دوم یزید دوم هشام ولید دوم یزید سوم ابراهیم مروان دوم امیران قُرطُبه (۳۱۶ هـ - ۱۳۸ هـ) (۹۲۹ م – ۷۵۶ م) عبدالرحمن داخل هشام یکم حکم یکم عبدالرحمن دوم محمد یکم منذر عبدالله عبدالرحمن سوم خلافت قرطبه (۴۲۲ هـ - ۳۱۶ هـ) (۱۰۳۱ م – ۹۲۹ م) عبدالرحمن سوم حکم دوم هشام دوم محمد دوم سلیمان هشام دوم سلیمان عبدالرحمن چهارم [علی بن حمود قاسم بن حمود یحیی المعتلی قاسم بن حمود] عبدالرحمن پنجم محمد سوم [یحیی المعتلی] هشام سوم نام‌های درون کروشه، غاصبان خلافت و از دودمان حَمودی هستند. نبوبزرگان اسلامپیامبر وخلفای راشدین محمد ابوبکر عمر عثمان علی پنج‌تن محمد علی فاطمه حسن حسین امامان شیعه علی حسن حسین سجاد باقر صادق موسی کاظم رضا جواد هادی حسن عسکری مهدی صحابهعلی بن ابی‌طالب • حسن بن علی • حسین بن علی • سلمان فارسی • مقداد بن اسود • یاسر بن عامر • ابوالعاص بن ربیع • ابوایوب انصاری • ابوبکر • ابودردا • ابوذر غفاری • ابوسفیان بن حارث • ابوسفیان بن حرب • ابوعبیده جراح • ابوموسی اشعری • ابوهریره • ابی بن کعب • بلال حبشی • ثابت بن قیس • جابر بن عبدالله انصاری • جعفر بن ابی‌طالب • حبیب بن زید انصاری • حجر بن عدی • حسان بن ثابت • حمزة بن عبدالمطلب • خالد بن ولید • خبّاب بن ارّت • زبیر بن عوام • زید بن ثابت • زید الخیر • زید بن حارثه • سعد بن ابی‌وقاص • سعد بن عباده • سهیل بن عمرو • طلحه • عبدالرحمن بن عوف • عبدالله بن زبیر • عبدالله بن سلام • عبدالله بن ام‌مکتوم • عبدالله بن عمر • عبدالله بن مسعود • عثمان بن عفان • عقیل بن ابی‌طالب • عمار یاسر • عمر بن خطاب • کعب بن ظهیر • معاذ بن جبل • معاویة بن ابی‌سفیان • عبدالله بن جعفر • حباب بن منذر • اسید بن حضیر • سایر بنی عبدالاشهل • عویم بن ساعده • معن بن عدی • خالد بن سعد • سعید بن عاص • زیاد بن لبید انصاری • عکاشة بن محصن • مهاجر بن ابی‌امیه • عکرمة بن ابی‌جهل • اشعث بن قیسصحابیات اروی بنت عبدالمطلب اروی بنت کریز اسما بنت ابوبکر اسما بنت یزید اسما بنت عمیس ام حبیبه ام خالد ام سلمه ام سلیم ام‌عماره ام قیس ام‌کلثوم بنت عقبه ام‌کلثوم بنت محمد ام هانی بنت ابوطالب امامه بنت ابی‌عاص ربیعه برکه ام ایمن جویریه بنت حارث حفصه بنت عمر حارثه بنت محمود حبیبه بنت عبیدالله هاله بنت وهب حلیمه سعدیه حواء انصاری خدیجه بنت خویلد خوله بنت عامر خوله بنت حکیم خیره بنت ابی‌حدر رقیه بنت محمد رمله بنت ابوسفیان زینب بنت جحش زینب بنت خزیمه زینب بنت محمد سمیه بنت خیاط سهله بنت سهیل سلمی بنت عمیس سوده بنت زمعه سوده بنت زمعه صفیه بنت عبدالمطلب صفیه بنت حیی اخطب عایشه بنت ابوبکر فاطمه زهرا ام‌البنین لیلا بنت منهال لبابه بنت حارث لبینه ماریه قبطیه ملیکه بنت ملحان میمونه نسیبه بنت حارث نسیبه بنت کعب نبوصحابه مشهور پیامبر اسلامحمزة بن عبدالمطلب • علی بن ابی‌طالب • ابوبکر • حسن بن علی • حسین بن علی • ابوالعاص بن ربیع • ابوایوب انصاری • ابودردا • ابوذر غفاری • ابوسفیان بن حارث • ابوسفیان بن حرب • ابوعبیده جرّاح • ابوموسی اشعری • ابوهریره • ابی بن کعب • بلال حبشی • ثابت بن قیس • جابر بن عبدالله انصاری • ابوطالب • جعفر بن ابی طالب • حبیب بن زید انصاری • حجر بن عدی • حسان بن ثابت • خالد بن ولید • خبّاب بن ارّت • زبیر بن عوام • زید بن ثابت • زید الخیر • زید بن حارثه • سعد بن ابی‌وقاص • سعد بن عباده • سلمان فارسی • سهیل بن عمرو • طلحه • عبدالرحمن بن عوف • عبدالله بن زبیر • عبدالله بن سلام • عبدالله بن ام‌مکتوم • عبدالله بن عمر • عبدالله بن مسعود • عثمان بن عفان • عقیل بن ابی‌طالب • عمار یاسر • عمر بن خطاب • کعب بن ظهیر • معاذ بن جبل • معاویة بن ابی‌سفیان • مقداد بن اسود • یاسر بن عامر • عبدالله بن جعفر • حباب بن منذر • اسید بن حضیر • سایر بنی عبدالاشهل • عویم بن ساعده • معن بن عدی • خالد بن سعد • سعید بن عاص • حرقوص بن زهیر • زیاد بن لبید انصاری • عکاشة بن محصن • مهاجر بن ابی‌امیه • عکرمة بن ابی‌جهل • اشعث بن قیس • عثمان بن مظعون • مصعب بن عمیر • ابودجانه . عامر بن واثله داده‌های کتابخانه‌ای عمومی برگه‌دان مستند فراگیر (آلمان) ISNI 1 ویاف 1 ورلدکت کتابخانه‌های ملی فرانسه (داده‌ها) هلند سوئد دیگر سوداک (فرانسه) 1 برگرفته از «h ps://fa.wikipedia.o g/w/i dex.php? i le=معاویة_بن_ابی‌سفیان&oldid=33317974» رده‌ها: اهالی مکهخلفای اموی سده ۷ (میلادی)خلفای امویدرگذشتگان ۶۰ (قمری)درگذشتگان ۶۸۰ (میلادی)زادگان ۶۰۲ (میلادی)ژنرال‌های خلفای راشدینژنرال‌های عربشخصیت‌های هزار و یک شبصحابه مردصحابهعرب‌هافتنه اولفرمانداران خلافت راشدیننخست‌وزیران سده ۷ (میلادی)رده‌های پنهان: صفحه‌های دارای پیوند مردهمقاله‌هایی که تجمیع ارجاع در آن‌ها ممنوع استصفحات نیمه‌حفاظت‌شده بی‌پایان ویکی‌پدیامقاله‌های نیازمند ارجاع‌های اضافیهمه مقاله‌های نیازمند ارجاع‌های اضافیصفحه‌های دارای پیوند خراب به پروندهمقالات دارای جعبه اطلاعاتهمه مقاله‌های دارای عبارت‌های بدون منبعصفحه‌های شامل الگوی مدرک همراه پارامترهای بددانستهمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های GNDمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های ISNIمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های VIAFمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های BNFمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های NTAمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های SELIBRمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های SUDOCمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های WORLDCATID

آخرین مطالب