دسته‌بندی‌ها

توجه : تمامی مطالب این سایت از طریق ربات جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران توسط آیدی موجود در بخش تماس با ما، به ما اطلاع داده تا مطلب حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

آرامگاه پروین اعتصامی کجاست

آرامگاه پروین اعتصامی کجاست

(fu c io (){va ode=docume .ge Eleme ById("mw-dismissable o ice-a o place");if( ode){ ode.ou e HTML="\u003Cdiv class=\"mw-dismissable- o ice\"\u003E\u003Cdiv class=\"mw-dismissable- o ice-close\"\u003E[\u003Ca abi dex=\"0\" ole=\"bu o \"\u003Eپنهان&zw j;سازی\u003C/a\u003E]\u003C/div\u003E\u003Cdiv class=\"mw-dismissable- o ice-body\"\u003E\u003Cdiv id=\"localNo ice\" la g=\"fa\" di =\" l\"\u003E\u003C able s yle=\"wid h:100%; bo de :2px solid #B22222; backg ou d-colo :#ffffffff; bo de - adius:10px;\"\u003E\ \u003C body\u003E\u003C \u003E\ \u003C d s yle=\"wid h:40px; heigh :40px; ex -alig :ce e ; ve ical-alig :middle;\"\u003E\u003Ca h ef=\"/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Shah(Emam_)_Mosque_,_Isfaha .jpg\" class=\"image\"\u003E\u003Cimg al =\"Shah(Emam ) Mosque , Isfaha .jpg\" s c=\"//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/5/5a/Shah%28Emam_%29_Mosque_%2C_Isfaha .jpg/220px-Shah%28Emam_%29_Mosque_%2C_Isfaha .jpg\" decodi g=\"asy c\" wid h=\"220\" heigh =\"157\" s cse =\"//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/5/5a/Shah%28Emam_%29_Mosque_%2C_Isfaha .jpg/330px-Shah%28Emam_%29_Mosque_%2C_Isfaha .jpg 1.5x, //upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/5/5a/Shah%28Emam_%29_Mosque_%2C_Isfaha .jpg/440px-Shah%28Emam_%29_Mosque_%2C_Isfaha .jpg 2x\" da a-file-wid h=\"1920\" da a-file-heigh =\"1371\" /\u003E\u003C/a\u003E\ \u003C/ d\u003E\ \u003C d s yle=\" ex -alig :ce e ;\"\u003E\u003Ca h ef=\"/wiki/%D9%88%DB%8C%DA%A9%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%A7:%D9%88%DB%8C%DA%A9%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7_%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86\" i le=\"ویکی&zw j;پدیا:ویکی دوستدار یادمان&zw j;ها ۲۰۲۱ ایران\"\u003E \u003Cb\u003Eتا ۱۶ آبان وقت دارید تا با اهدای عکس&zw j;های خود از یادمان&zw j;های ایران به ویکی&zw j;پدیا کمک کنید و در بزرگترین مسابقه عکاسی دنیا شرکت کنید.\u003C/b\u003E\u003C/a\u003E\u003Cb /\u003E\ \u003Cp\u003E\u003Cb /\u003E\ ایران بیش از ۲۶هزار یادمان ثبت&zw j;شدهٔ ملی دارد. فهرست یادمان&zw j;های واجد شرایط را از \u003Ca h ef=\"/wiki/%D9%88%DB%8C%DA%A9%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%A7:%D9%88%DB%8C%DA%A9%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7_%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7\" i le=\"ویکی&zw j;پدیا:ویکی دوستدار یادمان&zw j;ها ۲۰۲۱ ایران/فهرست یادمان&zw j;ها\"\u003Eاینجا\u003C/a\u003E پیدا کنید. \u003Cb /\u003E\ \u003C/p\u003E\ \u003C/ d\u003E\ \u003C d s yle=\"wid h:40px; heigh :40px; ex -alig :ce e ; ve ical-alig :middle; paddi g-lef :10px;\"\u003E\u003Cdiv class=\"floa lef \"\u003E\u003Ca h ef=\"h ps://fa.wikipedia.o g/wiki/ویکی&zw j;پدیا:ویکی_دوستدار_یادمان&zw j;ها_۲۰۲۱_ایران\"\u003E\u003Cimg al =\"Wlm logo i a .p g\" s c=\"//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/a/a8/Wlm_logo_i a .p g/150px-Wlm_logo_i a .p g\" decodi g=\"asy c\" wid h=\"150\" heigh =\"188\" s cse =\"//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/a/a8/Wlm_logo_i a .p g/225px-Wlm_logo_i a .p g 1.5x, //upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/a/a8/Wlm_logo_i a .p g/300px-Wlm_logo_i a .p g 2x\" da a-file-wid h=\"2272\" da a-file-heigh =\"2847\" /\u003E\u003C/a\u003E\u003C/div\u003E\ \u003C/ d\u003E\u003C/ \u003E\u003C/ body\u003E\u003C/ able\u003E\u003C/div\u003E\u003C/div\u003E\u003C/div\u003E";}}());

این نسخهٔ پایداری است که در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱ بررسی شده‌است. پروین اعتصامیپروین اعتصامی زمین گاهنام اصلیرخشنده اعتصامی[۱]زاده۲۵ اسفند ۱۲۸۵۱۷ مارس ۱۹۰۷[۲]تبریزمحل زندگیتبریز و تهراندرگذشته۱۵ فروردین ۱۳۲۰ (۳۴ سال)۴ آوریل ۱۹۴۱تهرانحصبهآرامگاهقم، حرم فاطمه معصومه، صحن امام رضا، آرامگاه خانوادگی.mw-pa se -ou pu .geo-defaul ,.mw-pa se -ou pu .geo-dms,.mw-pa se -ou pu .geo-dec{display:i li e}.mw-pa se -ou pu .geo- o defaul ,.mw-pa se -ou pu .geo-mul i-pu c {display: o e}.mw-pa se -ou pu .lo gi ude,.mw-pa se -ou pu .la i ude{whi e-space: ow ap}۳۴°۳۸′۳۱٫۷۱″ شمالی ۵۰°۵۲′۴۶٫۳۷″ شرقی / ۳۴٫۶۴۲۱۴۱۷°شمالی ۵۰٫۸۷۹۵۴۷۲°شرقی / 34.6421417; 50.8795472تخلصپروینزمینه کاریشعر و ادبیاتملیتایرانیتحصیلاتمدرسه ایران کلیساجوایز مهمبرندهٔ جایزهٔ ادبیِ لفن برگسبک نوشتاریشعر مناظره‌ایقطعهکتاب‌هادیوان اشعارحوزهکتاب‌خانهٔ دانشسرای عالی تهراناستادیوسف اعتصامی آشتیانی، علی‌اکبر دهخدا، ملک‌الشعراء بهارهمسر(ها)فضل‌الله اعتصامیپدر و مادریوسف اعتصامی آشتیانیاختر شوری بخشایشی[۳] جوایز برندهٔ جایزهٔ ادبیِ لفن برگ رخشندهٔ اعتصامی (۲۵ اسفند ۱۲۸۵ – ۱۵ فروردین ۱۳۲۰) معروف به پروین اعتصامی، شاعر ایرانی است که به عنوان «پرآوازه‌ترین شاعر زن ایران» از او یاد شده‌است. پروین از کودکی فارسی، انگلیسی و عربی را نزد پدرش آموخت و از همان کودکی زیر نظر پدرش و استادانی چون دهخدا و ملک‌الشعراء بهار سرودن شعر را آغاز کرد. پدر وی یوسف اعتصامی آشتیانی، از شاعران و مترجمان دوران خود بود که در شکل‌گیری زندگی هنری پروین و کشف توانایی‌ها، و ذوق و گرایش وی به سرودن شعر نقش مهمی داشت. او در بیست و هشت سالگی ازدواج کرد، اما به دلیل اختلاف فکری با همسرش، پس از چندی از او جدا شد. پروین پس از جدایی، برای مدتی در کتاب‌خانهٔ دانشسرای عالی تهران به شغل کتابداری به کار پرداخت. پروین پیش از چاپ دومین نوبت از دیوان اشعارش، بر اثر بیماری حصبه در سی و پنج سالگی در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه، در آرامگاه خانوادگی‌اش، به خاک سپرده شد. زادروز پروین (بیست و پنجم اسفندماه)، «روز بزرگ‌داشت پروین اعتصامی» نام‌گذاری شده‌است. تنها اثر چاپ و منتشر شده از پروین، دیوان اشعار اوست، که دارای ۶۰۶ شعر شامل اشعاری در قالب‌های مثنوی، قطعه و قصیده است. پروین بیشتر به دلیل به کار بردن سبک شعریِ مناظره در شعرهایش معروف است. شعرهای پروین پیش از چاپ به صورت مجموعه و کتاب، در مجلهٔ بهار و منتخبات آثار از ضیاء هشترودی و امثال و حکم از دهخدا، چاپ می‌شدند. موفقیت اولین چاپ دیوان اشعار او سبب پیدایش زمینه برای چاپ‌های بعدی شعرهای او شد. پروین اعتصامی از پیروان «جریان تلفیقی» است. مضامین و معانی اشعار پروین، توصیف‌کنندهٔ دلبستگی عمیق وی به پدر، استعداد و شوق فراوان او به آموختن دانش، روحیهٔ ظلم‌ستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران و حمایت و ابراز همدلی و همدردی با محرومان و ستم‌دیدگان است. اشعار پروین اغلب از حوادث و اتفاقات شخصی و اجتماعی خالی‌اند. در میان اشعار او، شعری وجود ندارد که با کمک آن بتوان صراحتاً شخص شاعر را شناخت. شعر پروین از دیدگاه طرز بیان مفاهیم و معانی، بیشتر به صورت «مناظره» و «سؤال و جواب» است. در دیوان او بیش از هفتاد نمونه مناظره آمده که وی را از این لحاظ در میان شاعران فارسی برجسته ساخته‌است. این مناظره‌ها نه تنها میان انسان‌ها و جانوران و گیاهان، بلکه میان انواع اشیاء – از قبیل سوزن و نخ – نیز اتفاق می‌افتد. پروین در بیان مقاصد خود از هنرهای «شخصیت‌بخشی» و «تخیل» و «تمثیل»، با شیوایی کم‌نظیری استفادهٔ بسیار کرده‌است. محتویات ۱ منبع‌شناسی ۲ زندگی‌نامه ۲.۱ کودکی و خانواده ۲.۲ اشعار کودکی و نوجوانی ۲.۳ سخنرانی در جشن فارغ‌التحصیلی ۲.۴ ازدواج ۲.۵ چاپ دیوان اشعار و کتاب‌داری ۲.۵.۱ چاپ و انتشار اشعار ۲.۵.۲ کتاب‌داری ۲.۶ دعوت به دربار ۲.۶.۱ مرگ پدر ۲.۷ مرگ ۳ شخصیت و اندیشه ۳.۱ تأثیر مسائل اجتماعی روزگار بر شعر پروین ۳.۲ بعد ادبی ۳.۲.۱ ادبیات کهن فارسی ۳.۲.۲ ادبیات غرب ۴ سبک شعری ۴.۱ ویژگی‌ها ۴.۱.۱ لفظی و زبانی ۴.۱.۲ نحوی و ساختاری ۴.۱.۳ دیدگاه بلاغی ۴.۱.۴ دیدگاه فکری–فلسفی ۵ اشعار پروین در نظر دیگران ۵.۱ نقدهای مثبت ۵.۲ نقدهای منفی ۶ اشعار معروف ۶.۱ مضامین شعرهای پروین ۶.۲ بعضی اشعار معروف ۷ جشنواره‌ها ۷.۱ جایزه ادبی پروین اعتصامی ۷.۲ جشنواره فیلم پروین اعتصامی ۸ یادبود ۸.۱ خانه ۹ جستارهای وابسته ۱۰ استعاره ۱۱ پانویس ۱۲ منابع ۱۳ برای مطالعه بیشتر ۱۴ پیوند به بیرون منبع‌شناسی دربارهٔ زندگی پروین اعتصامی، کتاب‌های فراوان، آثار و مقالات مختلفی آمده‌است. این آثار در طی سال‌های پس از مرگش و همچنین پیش از آن، توسط افراد مختلفی نوشته شده‌است.[۴] منابع دست اول برای شناخت زندگی پروین اعتصامی، کتاب‌ها و اسناد منتشر شده از خانواده و نزدیکان اوست که از میان آن‌ها می‌توان به «تاریخچهٔ زندگانی پروین اعتصامی» اثر ابوالفتح اعتصامی، برادر پروین، اشاره کرد. از دیگر منابع دست اول، می‌توان به کتاب «مجموعه مقالات و قطعات و اشعار» اشاره کرد که یک سال پس از مرگ پروین نوشته و در سال ۱۳۲۳، برای نخستین بار چاپ شده‌است.[۵] همچنین به دلیل این‌که شعرهای پروین در قالب مناظره و با زبانی صمیمی و کودکانه هستند، نویسندگانی مانند مهناز بهمن که نویسندهٔ گروه سنی کودک و نوجوان هستند، زندگانی پروین را در قالب کتاب نوشته‌اند.[۶] منابع دیگر برای شناخت زندگانی پروین عبارتند از «دائرةالمعارف بزرگ اسلامی»[۷] اثر «علی‌اصغر دادبه»، «با چراغ و آینه» اثر «محمدرضا شفیعی کدکنی»[۸] و «دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان»[۹] اثر قاسم قالیباف؛ که فقط در بخش‌هایی از خود به شرح زندگی پروین پرداخته‌اند. مقالات زیادی نیز در مورد شرح زندگی پروین وجود دارد، نظیر مقالهٔ پروین اعتصامی نوشتهٔ غلامعلی حداد عادل است که در «دانشنامه جهان اسلام» منتشر شده‌است.[۱۰] همچنین مقدمه‌هایی که برای دیوان پروین اعتصامی نوشته شده‌اند نیز بخش‌هایی از زندگی‌نامه وی را نگاشته‌اند که از مقدمه‌های مشهور دیوان پروین، می‌توان به مقدمهٔ چاوش اکبری برای چاپ سوم[۱۱] و مقدمهٔ انتشارات اقبال در چاپ‌های بعدی[۱۲] اشاره کرد. زندگی‌نامه کودکی و خانواده عکسی از کودکی که برای ایفای نقش پروین در فیلم در نظر گرفته شده بود پروین اعتصامی با نام اصلی «رخشنده» در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ هجری خورشیدی، مطابق با ۱۷ مارس ۱۹۰۷، در تبریز زاده شد.[۱۳] او فرزند یوسف اعتصامی آشتیانی ملقب به اعتصام‌الملک (زادهٔ ۱۲۵۴ تبریز)[۱۴][۱۵] نویسنده و مترجم معاصر ایرانی[۱۶] و اخترالملوک اعتصامی[۱۷] است. اخترالملوک اعتصامی دختر عبدالحسین مقدّم العداله، از شاعران دورهٔ قاجاریه و متخلص به «شوری بخشایشی» (اهل شهر بخشایش در آذربایجان شرقی)[۳][۱۸] بود.[۱۹] او تخلص «پروین» را برای خود انتخاب کرد که تا آن زمان نامی مرسوم برای دختران نبود.[۲۰] بعدها پروین نام خود را از رخشنده به پروین تغییر داد؛ چنان‌چه در شناسنامه‌اش مشاهده می‌شود.[۲۱] پروین بعدها مجبور شد در شعری، توضیح بدهد که پروین، نامی دخترانه است: .mw-pa se -ou pu .b{ ex -alig :jus ify; ex -alig -las :jus ify;bo de :0}.mw-pa se -ou pu .bey {whi e-space: ow ap}.mw-pa se -ou pu . as aliq{li e-heigh :200%;fo -size:150%;fo -family:I a Nas aliq,"U du Emad Nas aleeq","No o Nas aliq U du","U du Typese i g","Jameel Noo i Nas aleeq","Nafees Nas aleeq","Nafees Nas aleeq v1.01",Nafees,"Pak Nas aleeq","PDMS_Jauha ",sa s-se if; ex -jus ify:i e -wo d;fo -weigh : o mal}.mw-pa se -ou pu . as aliq .b{ ex -jus ify:i e -wo d} مرد پندارند پروین را، چه برخی زاهل فضل این معما گفته نیکوتر که پروین مرد نیست[۲۲] پروین آخرین فرزند خانواده بود و سه برادر بزرگتر از خود به نام‌های ابوالحسن، ابوالفتح و ابوالنصر داشت.[۲۳] یوسف اعتصامی، در سال ۱۲۸۸ هجری خورشیدی به عنوان نمایندهٔ مردم تبریز در مجلس شورای ملی انتخاب شد. به همین دلیل در سال ۱۲۹۱ هجری خورشیدی در هنگامی که پروین ۶ سال داشت، به همراه خانواده‌اش از تبریز به تهران مهاجرت کرد.[۲۴] پروین از کودکی با مشروطه‌خواهان و چهره‌های فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و از استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار آموخت. در دوران کودکی، زبان‌های فارسی و عربی و انگلیسی را زیر نظر پدرش در منزل آموخت و پس از آن به مدرسهٔ آمریکایی ایران کلیسا (به انگلیسی: I a be hel) رفت و در سال ۱۳۰۳ تحصیلاتش را در آنجا به پایان رسانید. او در تمام سال‌های تحصیلش از دانش‌آموزان ممتاز بود و حتی مدتی در همان مدرسه به تدریس زبان و ادبیات انگلیسی پرداخت. او هم‌زمان با تحصیل، شعر نیز می‌سرود.[۲۵] اشعار کودکی و نوجوانی تصویری از شناسنامه پروین اعتصامی مهناز بهمن می‌نویسد: نخستین شعرهای پروین اعتصامی در هفت سالگی بوده‌است و برخی از زیباترین شعرهایش مربوط به دوران نوجوانی (۱۱ تا ۱۴ سالگی) او هستند. از کودکی پدرش در زمینه وزن و شیوه‌های یادگیری به او کمک می‌کرد. گاهی شعری از شاعران قدیم ایران مانند سعدی یا حافظ را به او می‌داد تا بر اساس آن شعر دیگری بسراید؛ وزن آن را تغییر دهد یا قافیه‌ای نو برایش پیدا کند. همین تمرین‌ها و تلاش‌ها زمینه‌ای شد که با ترتیب قرارگیری کلمات و استفاده از آن آشنا شود و در سرودن شعر تجربه کسب کند. همچنین پدرش گاهی قطعه‌هایی زیبا و لطیف از کتاب‌های خارجی (انگلیسی، فرانسوی، ترکی و عربی) جمع می‌کرد و پس از ترجمه آن‌ها به فارسی، پروین را تشویق می‌کرد تا آن را به صورت شعر درآورد. برای نمونه، یوسف اعتصامی شعر «قطرات سه‌گانه» از تریللو را ترجمه و در مجله بهار چاپ کرد. سپس پروین با الهام از این سروده، شعرهای «گوهر و اشک» و «دو قطره خون»[۲۶] را سرود.[۲۷][۲۸] از معروف‌ترین شعرهایی که او در این سنین سروده‌است می‌توان به شعرهای گوهر و سنگ، ای مرغک، اشک یتیم، کودک آرزومند، صاعقه ما ستم اغنیاست، سعی و عمل و اندوه فقر اشاره کرد.[۲۹] به نوشتهٔ بهمن، شعرهایی که پروین در سنین کودکی می‌سرود بیشتر دارای محتوایی کودکانه، ساده و تخیلی بودند. یکی از شعرهای او در ۸ سالگی، مناظره‌ای بین «نخود و لوبیا» است:[۳۰] نخودی گفت لوبیایی راکز چه من گردم این چنین، تو دراز؟ گفت: ما هردو را بباید پختچاره‌ای نیست، با زمانه بساز متن مربوطه در ویکی‌نبشته: مناظرهٔ کامل نخود و لوبیا یا شعری دیگر، مناظره‌ای بین «سیر و پیاز» است:[۳۱] سیر یک روز طعنه زد به پیازکه تو مسکین چه‌قدر بدبویی گفت:از عیب خویش بی‌خبریزان ره، از خلق عیب می‌جویی متن مربوطه در ویکی‌نبشته: مناظرهٔ کامل سیر و پیاز پروین شعرهایش را در حضور شاعران و دانشمندانی مانند علی اکبر دهخدا، ملک‌الشعرای بهار، عباس اقبال آشتیانی، سعید نفیسی و نصرالله تقوی که از دوستان یوسف اعتصامی بودند و گاهی اوقات به خانهٔ او می‌آمدند، می‌خواند و مورد تشویق آن‌ها قرار می‌گرفت.[۳۲] پروین اعتصامی در هجده سالگی فارغ‌التحصیل شد. او در تمام دوران مدرسه‌اش دانش آموزی ممتاز بود البته پیش از ورود به مدرسه فارسی، انگلیسی و عربی را نزد پدر آموخت. او حتی می‌توانست داستان‌های مختلفی را به زبان انگلیسی بخواند.[۳۳] او به دانستن علاقه داشت و سعی می‌کرد در حد توان خود از همه‌چیز آگاهی پیدا کند؛ به همین دلیل در مدرسهٔ قبلی‌اش ادبیات فارسی و انگلیسی تدریس می‌کرد.[۳۴] شولر، رئیس مدرسهٔ آمریکایی، پروین را در یادگیری دروس بسیار مشتاق توصیف می‌کند. او همچنین می‌گوید که پروین در طول زمان تحصیلاتش، با دختری آمریکایی به نام «هلن کالینز» مکاتبه داشته؛ و این مکاتبه را تا آخر عمر ادامه داده‌است.[۳۵] سخنرانی در جشن فارغ‌التحصیلی در خرداد ۱۳۰۳، جشن فارغ‌التحصیلی پروین در مدرسه برپا شد. او در آن جشن دربارهٔ بی‌سوادی و بی‌خبری زنان ایران حرف زد.[۳۶] اعتصامی در بخش‌هایی از سخنان‌اش که به «اعلامیه زن و تاریخ» معروف است، می‌گوید: « داروی بیماری مزمن شرق، منحصر به تربیت و تعلیم است. تربیت و تعلیم حقیقی که شامل زن و مرد باشد و تمام طبقات را از خوان گستردهٔ معرفت مستفید نماید. ایران، وطن عزیز ما که مفاخر و مآثر عظیمهٔ آن زینت‌افزای تاریخ جهان است. ایران که تمدن قدیمش اروپای امروز را رهین منت و مدیون نعمت خویش دارد. ایران با عظمت و قوتی که قرنها بر اقطار و ابحار عالم حکمروا بود، از مصائب و شداید شرق سهم وافر برده، اکنون دنبال گمگشتهٔ خود می‌دود و به دیدار شاهد نیکبختی می‌شتابد. پیداست برای مرمت خرابیهای زمان گذشته، اصلاح معایب حالیه، و تمهید سعادت آتیه، چه مشکلاتی در پیش است. ایرانی باید ضعف و ملالت را از خود دور کرده، تند و چالاک این پرتگاه‌ها را عبور نماید. امیدواریم به همت دانشمندان و متفکرین، روح فضیلت در ملت ایجاد شود و با تربیت نسوان اصلاحات مهمهٔ اجتماعی در ایران فراهم گردد. در این صورت بنای تربیت حقیقی استوار خواهد شد و فرشتهٔ اقبال در فضای مملکت سیروس و داریوش بال‌گشایی خواهد کرد.[۳۷] » متن مربوطه در ویکی‌نبشته: متن کامل خطابه زن و تاریخ ازدواج عکسی از پروین اعتصامی، پیش از ۱۳۲۰ خورشیدی پروین اعتصامی در ۱۹ تیرماه ۱۳۱۳ با پسر عموی پدرش «فضل‌الله اعتصامی گرکانی» ازدواج کرد و چهار ماه پس از عقد و ازدواج به همراه همسرش برای زندگی به کرمانشاه رفت.[۳۸] همسر پروین از افسران شهربانی و هنگام ازدواج با او رئیس شهربانی در کرمانشاه بود. پروین پس از تقریباً دو ماه زندگی با همسرش به خانه پدرش بازگشت و ۹ ماه بعد، در ۱۴ مرداد ۱۳۱۴، از وی جدا شد.[۳۹] ابوالفتح اعتصامی، برادر پروین، علت جدایی پروین اعتصامی از همسرش را اختلافات روحی و اخلاقی پروین با همسرش و «ناسازگاری روحیه نظامی همسر با روح لطیف و آزاد پروین» دانسته‌است.[۴۰][۴۱] پروین تا پایان زندگی‌اش با هیچ‌کس دربارهٔ این ازدواج ناموفق سخن نگفت[۴۲] و فقط غزلی در این باره سرود که سه بیت نخست آن با این ابیات آغاز می‌شود:[۴۳] ای گل تو ز جمعیّت گلزار چه دیدی؟ جز سرزنش و بدسری خار چه دیدی؟ رفتی به چمن لیک قفس گشت نصیبتغیر از قفس ای مرغ گرفتار چه دیدی؟ ای شمع دل‌افروز تو با این همه پرتوجز مشتری سفله به بازار چه دیدی؟[۴۴] چاپ دیوان اشعار و کتاب‌داری چاپ و انتشار اشعار یوسف اعتصامی پیش از ازدواج پروین، با چاپ مجموعه اشعار او مخالف بود و این کار را با توجه به اوضاع و فرهنگ روزگار، نامناسب می‌دانست. او فکر می‌کرد دیگران چاپ اشعار یک زن جوان را، راهی برای پیدا کردن همسر به حساب آورند.[۴۵] اما پس از ازدواج پروین و جدایی از همسرش به این کار رضایت داد. پیش از نخستین چاپ دیوان پروین، بعضی از اشعار پروین در مجله بهار، «منتخبات آثار» از «سید ضیا هشترودی» و «امثال و حکم» از دهخدا چاپ شده بودند.[۴۶] از انتشار نخستین چاپ دیوان او در سال ۱۳۱۴ هجری خورشیدی توسط چاپخانه مجلس شورای ملی که همراه با مقدمهٔ از ملک‌الشعرای بهار بود، بسیار استقبال شد. سعید نفیسی در روزنامهٔ ایران به معرفی دیوان پروین پرداخت و وزارت معارف برای تقدیر از پروین، به او نشان علمی اهدا کرد. این باعث خارج شدن پروین از انزوای پس از طلاقش شد.[۴۷] نخستین مجموعه شعر پروین، شامل اشعاری بود که وی تا پیش از ۳۰ سالگی سروده بود و بیش از ۱۵۰ قصیده، قطعه، غزل و مثنوی داشت.[۴۸] البته دیوان پروین شامل همهٔ اشعار سروده شده توسط او نیست، زیرا او چند سال پیش از مرگش، قسمتی از اشعارش را که مطابق میلش نبوده را سوزانده‌است.[۴۹] کتاب‌داری نامه پروین اعتصامی به عیسی صدیق، مدیر دانشسرای عالی (چپ) موافقت با درخواست پروین اعتصامی (راست) پروین اعتصامی پس از نخستین چاپ دیوان اشعارش، در زمانی که عیسی صدیق بر دانشسرای عالی ریاست داشت، به عنوان مدیر کتاب‌خانهٔ آن از خردادماه ۱۳۱۵ مشغول به کار شد.[۵۰][۵۱] علت این کار این بود که پروین فضای دانشسرای عالی و کتابخانهٔ آن را با روحیهٔ خود سازگارتر می‌دانست.[۵۲] نظم و ترتیب پروین در کتاب‌خانه زبان‌زد دانشجویان و استادان بود. علاوه بر این، پروین بر پشت جلد برخی کتاب‌ها اظهار نظرهایی می‌نوشت که شاید هنوز باقی باشد، البته آن کتاب‌ها به کتابخانه ادبیات دانشگاه تهران منتقل شده‌اند.[۵۳] اما انزواطلبی پروین باعث شد او به کار خود در دانشسرای عالی ادامه ندهد و پس از ۹ ماه و از آغاز سال ۱۳۱۶ هجری خورشیدی، به کار خود در آن‌جا پایان دهد. دعوت به دربار در زمان حیات پروین اعتصامی، دولت به دانشمندان، علما و بزرگان علم و ادب، مدال‌های لیاقت یا نشان‌های دولتی اعطا می‌کرد؛ مدالی که نشانه سپاس و احترام دولت از خدمات علمی و فرهنگی فرد موردنظر است، و سپس دولت آن‌ها را در مراسمی خاص مورد قدردانی قرار می‌داد.[۵۴] در سال ۱۳۱۵، مدال درجه سه لیاقت به پروین داده شد ولی او این مدال را قبول نکرد. او حتی پیشنهاد رضاشاه را برای تدریس ملکه و ولیعهد نپذیرفت زیرا به گفته خودش، اعتقاداتش در مورد ایستادگی در برابر استبداد، به او اجازه نمی‌داد در چنین مکان‌هایی حاضر شود. او پس از رد کردن مدال لیاقت، شعر «صاعقه ما ستم اغنیاست» را سرود.[۵۵] برزگری پند به فرزند دادکای پسر، این پیشه پس از من تراست مدت ما جمله به محنت گذشت نوبت خون خوردن و رنج شماست. کشت کن آنجا که نسیم و نمی است. خرمی مزرعه، ز آب و هواست. مرگ پدر مرگ پدر پروین در دی ماه ۱۳۱۶ در سن ۶۳ سالگی او را مدتی از کار ادبی‌اش بازداشت.[۵۶] پروین پس از مرگ پدرش، بسیار منزوی شد و تنها مکاتباتی با سرور مه‌کامه محصص لاهیجانی و رفت‌وآمدهای اندکی با خانوادهٔ سیمین بهبهانی داشت. در آن زمان از طرف وزارت معارف از پروین درخواست شد که به مناسبت «هفتصدمین سال تصنیف گلستان و بوستان»، قطعه‌ای در ستایش مقام سعدی بسراید. هرچند عبدالحسین زرین‌کوب این دوران زندگی پروین را «دوران تلخی و حسرت» توصیف کرده‌است.[۵۷] مرگ دست خط پروین اعتصامی، شعری که برای سنگ قبر خودش سروده‌است پروین اعتصامی در فروردین ۱۳۲۰ به بیماری حصبه مبتلا شد. این در زمانی بود که برادر وی، ابوالفتح اعتصامی، دیوان او را برای دومین چاپ آماده می‌کرد. اما وخیم بودن وضعیت پروین باعث می‌شود که او در ۳ فروردین در خانه بستری شود.[۵۸] گفته شده سهل‌انگاری پزشک او در معالجه پروین سبب مرگ او شده‌است؛ زیرا در شب ۱۴ فروردین وضعیت پروین بسیار وخیم می‌شود. خانوادهٔ او کالسکه‌ای به دنبال پزشک معالجش می‌فرستند اما او نمی‌آید.[۵۹] و سرانجام پروین اعتصامی در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ (۴ آوریل ۱۹۴۱) در سن ۳۴ سالگی در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در قم در آرامگاه خانوادگی به خاک سپرده شد. او در هنگام مرگ، در آغوش مادرش، جان سپرد. پس از مرگش، قطعه‌ای با عنوان «این قطعه را برای سنگ مزار خودم سروده‌ام» از او یافتند که مشخص نیست او چه زمان برای سنگ مزار خود سروده بود؛ که آن قطعه را بر سنگ مزارش نقش کردند.[۶۰][۶۱] پس از مرگ پروین، مراسم رسمی دولتی به مناسبت بزرگداشت برگزار نشد. مدیر کانون زنان ایران، به دلیل برخی مسایل سیاسی، از برگزاری مجلس یادبود برای پروین در آن کانون خودداری کرد.[۶۲] از پاسخ محرمانه فرمانداری قم در تاریخ هجدهم فروردین ۱۳۲۰ به تلگراف وزارت کشور در باب «موضوع حمل جنازه دختر اعتصام‌الملک»، به روشنی می‌توان دریافت که دستگاه امنیتی رضاشاه نسبت به او حساسیت داشته‌است.[۶۳] این حساسیت می‌تواند ریشه در رد کردن نشان لیاقت توسط پروین داشته باشد. اما پس از برکناری رضاشاه از قدرت و به حکومت رسیدن محمدرضاشاه، دوستان و علاقه‌مندان پروین به مناسبت نخستین سالگرد مرگ او در فروردین ۱۳۲۱، مجلس یادبودی برای وی برپا کردند و با سرودن اشعار نسبت به سکوت و بی‌مهری دوران استبداد در حق پروین واکنش نشان دادند.[۶۴] شخصیت و اندیشه تندیس پروین اعتصامی در جلوی پلکان خانه‌اش در تبریز در طول زندگی پروین، عواملی چون پدر وی، دوستان پدرش، مدرسه آمریکایی و از همه مهم‌تر تحولات سیاسی و اجتماعی جامعه ایران، بر شخصیت و اندیشه پروین تأثیرگذار بوده‌اند.[۶۵] یوسف اعتصامی به دلیل شغل مترجمی و همچنین انتخاب شدن به عنوان نمایندهٔ مجلس، چهره‌ای سیاسی به‌شمار رفت و همین باعث آشنایی پروین با ادبیات کلاسیک غربی شد. محافل ادبی یوسف اعتصامی که از محتوایی عمیق برخوردار بودند در شکل‌گیری دیدگاه سیاسی پروین نقش مهمی داشتند.[۶۶] همچنین حضور پروین در مدرسه آمریکایی ایران باعث آشنا شدن وی با اندیشه‌های غربی و مسائل زنان در غرب شد.[۶۷] تأثیر مسائل اجتماعی روزگار بر شعر پروین دوران زندگی پروین با صدور فرمان مشروطیت، فروپاشی حکومت قاجار، بر تخت نشستن رضا شاه و جنگ جهانی اول همراه بود که تمامی این رویدادها باعث آگاه شدن پروین به مسائل روزگار خود و حساس شدن او به این رویدادها شد.[۶۸] پروین در دورانی زندگی می‌کرد که هر دو یا سه سال تحولی سیاسی رخ می‌داد. به علت کمبود روزنامه و دیگر وسائل ارتباط جمعی در آن زمان، تنها راه آشنایی پروین با مسائل سیاسی، پدرش بود. شعر پروین شامل مسائلی چون ظلم ستیزی، فقر ستیزی، عدالت‌خواهی و آرمان‌خواهی است[۶۹] علی اصغر دادبه مدعی است به همین علت بسیاری پروین را از معماران تاریخ و اندیشه سیاسی ایران دانسته‌اند.[۷۰] بعد ادبی ادبیات کهن فارسی در شکل‌گیری بعد ادبی شخصیت پروین، ادبیات کهن فارسی و ادبیات نوین غربی نقش داشته‌اند. در مورد نقش ادبیات کهن، مهم‌تر از همه سروده‌های شاعران بین قرن‌های ۵–۸ هجری قمری است که این مورد تأثیرگرفته از محافل ادبی یوسف اعتصامی و اعضا تشکیل دهنده آن است.[۷۱][۷۲] برای نمونه قطعه «اشک یتیم» متأثر از یکی از سروده‌های انوری است.[۷۳] همچنین شعرهایی چون «پایمال آز»، «ژوئیه خدا»، «مست و هشیار» و «لطف حق» یادآور قصه‌های مثنوی معنوی و لحن و طرز فکر مولانا است.[۷۴] یا شعرهایی مانند «کعبه دل»، «جامه عرفان» و «صید پریشان» دارای لحنی مانند شعرهای عطار هستند.[۷۵][۷۶] ادبیات غرب در مورد نقش ادبیات غرب، مهم‌تر از همه پیروی پروین از سروده‌های شاعران آمریکایی، انگلیسی و فرانسوی مانند هراشیو اسمیت، لافونتن، آرتور بریزبان و ازوپ است. بیشتر این سروده‌ها، سروده‌هایی بودند که به‌وسیله یوسف اعتصامی ترجمه می‌شدند و در در مجله بهار چاپ می‌شدند. برای نمونه، پروین با مطالعهٔ شعرهایی چون «به یک مومیایی»، «خروس و مروارید»، «زنجره و مورچه» و «نغمه پیراهن» تصمیم گرفت که با تقلید از برخی از آن‌ها شعر دیگری بسراید.[۷۷] به عنوان نمونه، شعر «یاد یاران» پروین اقتباسی از یک قطعه معروف هراشیو اسمیت است که اصل آن را پدرش، از فرانسوی به فارسی ترجمه و منتشر کرده بود.[۷۸] یا شعر «ژوئیه خدا» با الهام از مقاله «عزم و نشاط عنکبوت» اثر آرتور بریزبان، نویسنده آمریکایی، پدید آمده‌است، که پیش از آن توسط یوسف اعتصامی ترجمه و در مجله بهار منتشر شده‌بود.[۷۹] سبک شعری سنگ مزار پروین اعتصامی به نوشته علی‌اصغر دادبه پس از انقلاب مشروطه در ایران، دو جریان فکری در ایران به نام‌های «جریان تلفیقی» و «جریان نیمایی» به وجود آمد. جریان تلفیقی عبارت است از ترکیب سبک شعر سنتی و اندیشه‌های تازه. می‌توان گفت که جریان تلفیقی، ادامهٔ سبک «بازگشت ادبی» است اما قالبی امروزی‌تر دارد.[۸۰] سبک شعری پروین تحت تأثیر تفکر جریان تلفیقی قرار داشت.[۸۱] ملک‌الشعرای بهار در مقدمهٔ دیوان پروین دربارهٔ سبک شعری چنین می‌نویسد: « این دیوان ترکیبی است از دو سبک و شیوهٔ لفظی و معنوی آمیخته با سبکی مستقل، و آن دو یکی شیوه خراسان است خاصه استاد ناصر خسرو قبادیانی و دیگر شیوهٔ شعرای عراق و فارس است به ویژه شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی علیه الرحمه و از حیث معانی نیز بین افکار و خیالات حکما و عرفاً است، و این جمله با سبک و اسلوب مستقلی که خاص عصر امروزی و بیشتر پیرو تجسم معانی و حقیقت جوئی است ترکیب یافته و شیوه‌ای بدیع و فاضلانه به وجود آورده‌است.[۸۲][۸۳] » ویژگی‌ها سبک ادبی پروین از چهار دیدگاه قابل بررسی است: لفظی و زبانی دیدگاه لفظی، شامل سبک شاعران خراسانی و استفاده از واژه‌ها و اصطلاحات قدیمی است؛ مانند «مانا»، «خلقان»، «گفتا»، «شنیدستم»، «سرخ گل»، «بوریا» و «می‌خمید». از همین جهت می‌توان در شعر پروین از ویژگی‌های لفظی و زبانی سخن گفت.[۸۴] بازدید محمدرضا پهلوی در دوران ولیعهدی از کتابخانه دانشسرای عالی در سال ۱۳۱۶. سمت راست، پروین اعتصامی، رئیس کتابخانه است. نحوی و ساختاری ” روح دیوان پروین، قطعه‌های اوست. این قطعه‌ها خستگی خواننده که ممکن است از مطالعه قصاید به وجود آمده باشد را به‌طور کامل برطرف می‌کند. “ —ملک‌الشعرای بهار در مقدمهٔ دیوان پروین.[۸۵] ویژگی ساختاری، شامل به کار بردن زبان گفتاری در نوشته‌است که بیشتر به دلیل گویا و روان ساختن متن به کار می‌رود. تلفیق دیدگاه ساختاری و دیدگاه لفظی با وجود وفادار بودن به دیدگاه لفظی، در شعرهای پروین بسیار مشاهده می‌شود.[۸۶] این کار بیشتر در قطعه‌ها و مثنوی‌های پروین مشاهده می‌شود و در قصیده‌ها زیاد به چشم نمی‌خورد. تلفیق ویژگی ساختاری و لفظی، که در قطعه معمول‌تر است، باعث شده تا قطعه‌های پروین نسبت به قصیده‌هایش بسیار مشهورتر باشند.[۸۷] پروین را از لحاظ سبک جزو شاعران کهن‌سرا قرار می‌دهند، هرچند در برخی شعرهای او ابتکارهایی برای دست یافتن به قالب‌های تازه مشاهده می‌شود.[۸۸] دیدگاه بلاغی در شعرهای پروین می‌توان ویژگی‌های بلیغ زبان را به وضوح یافت. بهار «اوج بلاغت و سخن‌دانی پروین» را قطعه‌های او می‌داند اما قزوینی قصیده‌های پروین را «اوج فصاحت و متانت او» می‌داند.[۸۹][۹۰] در بیشتر شعرهای پروین آرایه‌های معنوی از نوع مناظره (سؤال و جواب)، مَثَل، خلاف‌آمد، تشخیص و تمثیل است.[۹۱] دیوان پروین، شامل ۲۳۸ قطعه شعر است، که از آن میان ۶۵ قطعه به صورت مناظره است.[۹۲] این مناظره‌ها میان اشیاء، جانوران و گیاهان وجود دارد.[۹۳] «مثل» نیز صنعتی در شعرهای پروین است که یوسف اعتصامی به کار بردن این صنعت را در شعرهای پروین، بی‌شمار می‌داند. «خلاف‌آمد»، که در ادبیات جدید با نام متناقض‌نما شناخته می‌شود، صنعتی است که در آن نویسنده یک نماد آرمانی (مثل ضرب‌المثل) را بر خلاف معنی همیشگی توضیح می‌دهد و به کار می‌برد.[۹۴] «تشخیص» نیز در شعرهای پروین به ویژه در مناظره‌هایش، به وفور دیده می‌شود. همچنین تمثیل را که داستانی از زبان انسان یا حیوانات است و در انتها با پیامی اخلاقی به پایان می‌رسد، در شعر پروین مشاهده می‌شود.[۹۵] دیدگاه فکری–فلسفی علی اصغر دادبه می‌گوید بر خلاف دیدگاه منتقدان که در دیوان پروین نظمی منسجم نمی‌بینند، بسیاری از محققان عقیده دارند که دیوان پروین، مجموعه‌ای است یکپارچه با خصوصیت‌های سبک شناختی و هماهنگ است. بعضی نیز این دیوان را نمایندهٔ فرهنگ و تمدن ایرانیان می‌دانند.[۹۶] همچنین دادبه دیدگاه فکری–فلسفی در شعرهای پروین را به دو دسته تقسیم می‌کند: اول، حوزه نظری؛ که شامل مفاهیمی مانند عشق حقیقی، تجلی مذهب، قضا و قدر و تأکید پروین بر جنبش و حرکت و عمل هستند.[۹۷] دوم، حوزه عملی؛ که شامل تهذیب اخلاق در شعرهای پروین است. پروین در شعرهایش کوشیده‌است تا با شیوه‌ای تازه، خصوصیات‌های بداخلاقی را در نظر خوانندگان خوار و فضیلت‌های اخلاقی را در نظر آنان، زیبا جلوه دهد.[۹۸] اشعار پروین در نظر دیگران نقدهای مثبت به‌طور کلی نقدهایی که اشعار پروین دریافت کرده‌اند، مثبت هستند. از پروین به عنوان «مشهورترین شاعر زن ایران» یاد می‌شود.[۹۹] در دو و سه دههٔ اول پس از مرگ پروین، او و شعرش چندان مورد علاقه روشنفکران و نوپردازان نبودند.[۱۰۰] علی اصغر دادبه می‌نویسد که تعداد بسیار زیادی از منتقدان ادبی، پروین را شاعری بزرگ می‌دانند و او را با شاعران تراز اول ایران مقایسه می‌کنند. حداد عادل در مقالهٔ خود، نصرالله تقوی را یکی از منتقدان معرفی می‌کند که پروین را با شاعران تراز اول مقایسه می‌کنند.[۱۰۱] ملک‌الشعرای بهار دیوان او را «گلدسته‌ای از ازهار نوشکفته» توصیف می‌کند.[۱۰۲] او نیز اضافه می‌کند که اگر تنها شعر «سفر اشک» از دیوان او منتشر می‌شد، جایگاه والایی در علم و ادب فارسی پیدا می‌کرد. پدر پروین، یوسف اعتصامی، نیز پروین را «روح جامعه» می‌خواند. همچنین او گفتهٔ شخصی گمنام را که گفته‌است: «در این کهنه زمین گاه سعدی و گاه پروین به ظهور می‌رسد» تأیید کرده‌است.[۱۰۳] محمد قزوینی پروین را «رابعه دهر» و «ملکه‌النسا الشواعر» توصیف می‌کند و قصاید او را با قصاید ناصر خسرو برابر می‌داند. نادر نادرپور پروین را نخستین زنی می‌داند که به معنای واقعی شاعر بوده‌است.[۱۰۴] محمدعلی جمال زاده، شعر او را از لحاظ استقلال و اصالت از حافظ و صائب تبریزی بهتر می‌داند.[۱۰۵] محمدعلی اسلامی ندوشن نیز پروین را بزرگ‌ترین شاعر زن در ادبیات فارسی می‌داند.[۱۰۶][۱۰۷] غلامحسین یوسفی،[۱۰۸] عبدالحسین زرین‌کوب،[۱۰۹] و سعید نفیسی[۱۱۰] پروین را شاعری ارجمند و بلندمرتبه دانسته‌اند.[۱۱۱] همچنین محمد حسین شهریار در شعری بلند در سبک شعر نو دربارهٔ پروین سروده‌است:[۱۱۲] به راستی که یکی از نوابغ ادب استمیان شاعره‌ها تاکنون نظیرش نیست به یادم است که او شاعر شهیری بودقصایدش به مجلات منتشر می‌شد از آن پس من و او آشنای هم بودیمخیال می‌کنم که او بیست سال کمتر داشت هزار و سیصد و دو یا سه، او محصل بودهنوز کالج و دارالمعلمین می‌دید کتاب زیربغل داشت، در ورود از دربه زیر چادر مشکی وپیچه، ماهی بود[۱۱۳] محمدرضا شفیعی کدکنی در کتاب با چراغ و آینه، پروین را شاعری با شیوهٔ خاص خود و او را «مستقل‌ترین شاعر دورهٔ شعر فارسی پس از مشروطیت» می‌داند. او همچنین معنی و مضمون شعرهای پروین را دارای تازگی می‌داند و از نظر او همین ویژگی، او را به مستقل‌ترین شاعر مکتب قدیم شعر فارسی در قرن اخیر تبدیل کرده‌است.[۱۱۴] کدکنی قالب قطعه‌های پروین را بازگشت نقش تاریخی از دست رفته در دوره سلجوقی[۱۱۵] و شعر او را «شعر خرد و عاطفه» می‌داند.[۱۱۶] علاوه بر این، کدکنی ظهور پروین را در شعر پس از دوران مشروطیت، «یک واقعه بزرگ ادبی» توصیف می‌کند[۱۱۷] او شاعران هم‌دورهٔ پروین یا حتی مسن‌تر از او را متأثر از شعرهای پروین می‌داند؛ به عنوان نمونه، کدکنی شعرهای سال‌های ۱۳۰۶–۱۳۱۶ نیما یوشیج (مانند شعرهای «خروس ساده»، «کرم ابریشم»، «اسب‌دوانی»، «کچبی. کچبی دیدعقابی خودسر…»، «خروس و بوقلمون»، «پرنده منزوی» و «دود») را تأثیر پذیرفته از شعرهای پروین می‌داند.[۱۱۸] سید علی خامنه‌ای در ۲۲ شهریور ۱۳۹۳، در حالیکه در بیمارستان بستری بود و عده‌ای از فرهیختگان به عیادت او آمده بودند، به مقایسهٔ پروین اعتصامی با شاعرانی مانند فروغ فرخزاد پرداخت و از کسانی که پروین را «شاعر نخود و لوبیا» می‌دانند، انتقاد کرد. او همچنین پروین را «شاعری که سعی می‌شود چهره‌اش پوشانده شود» عنوان کرد و معتقد است که منتقدان برای بالا بردن جایگاه ادبی فروغ فرخزاد، پروین را کنار زدند.[۱۱۹] نقدهای منفی پروین اعتصامی منتقدان شعرهای پروین به دو دسته تقسیم می‌شوند: گروه اول، گروهی هستند که پروین اعتصامی را نه شاعر می‌دانند و نه ناظم. آن‌ها اشعار منسوب به پروین را متعلق به شاعر دیگری مانند پدرش می‌دانند. آن‌ها همچنین صحبت دربارهٔ پروین را صحبت دربارهٔ «شاعری» نمی‌دانند؛ بلکه صحبت دربارهٔ «تهمت شاعری» می‌دانند.[۱۲۰] این گروه ملک‌الشعرای بهار را نیز به دلیل تعریف از شعرهای پروین و نوشتن مقدمه‌ای برای دیوان او، مورد انتقاد قرار دادند. البته ملک‌الشعرای بهار این منتقدان را «طرفداران سید ضیاءالدین طباطبائی» می‌داند و این اتهامات را «دروغ‌های دلالان استعمار» توصیف می‌کند.[۱۲۱] گروه دوم، گروهی هستند که پروین را شاعر نمی‌دانند اما او را «ناصر خسروی مؤنث» یا «لافونتن مؤنث» خطاب می‌کنند زیرا اعتقاد دارند که پروین فقط نظم‌دهنده‌ای بر تمثیل‌های حیوانی است.[۱۲۲] اشعار معروف مضامین شعرهای پروین ترسیمی از چهره پروین اعتصامی، نقاشی شده در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲، با آبرنگ مضامین و معانی اشعار پروین، توصیف‌کننده دلبستگی عمیق وی نسبت به پدر، استعداد و شوق فراوان او به آموختن علم و دانش، روحیه ظلم ستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران و حمایت و ابراز همدلی و همدردی با محرومان و ستم‌دیدگان است.[۱۲۳] اشعار پروین از حوادث و اتفاقات شخصی و اجتماعی تقریباً خالی‌اند. البته به‌جز قطعهٔ «در تعزیت پدر» که پس از مرگ پدرش سروده، شعری که برای سنگ مزار خود سروده و نیز شعر «نهال آرزو» که برای جشن فارغ‌التحصیلی کلاس خود در خرداد ۱۳۰۳ گفته‌است.[۱۲۴] در میان اشعار او شعری بتوان صراحتاً به شناخت شخص شاعر کمکی کند، وجود ندارد. شعر پروین از دیدگاه طرز بیان مفاهیم و معانی، بیشتر به صورت «مناظره» و «سؤال و جواب» مشاهده می‌شوند. در دیوان او بیش از هفتاد نمونه مناظره آمده که وی را از این لحاظ در میان شاعران فارسی مشهور کرده‌است.[۱۲۵] این مناظره‌ها نه تنها میان انسان‌ها و جانوران و گیاهان، بلکه میان انواع اشیاء از قبیل سوزن و نخ نیز اتفاق می‌افتد[۱۲۶] و پروین در بیان مقاصد خود از هنر «شخصیت بخشی» و «تخیل» و «تمثیل»، بسیار استفاده کرده‌است.[۱۲۷] تعداد زیادی از اشعار پروین، بیان‌گر انتقاد پروین از شاهان و ظلم و ستم قدرتمندان است. پروین در شعر «صاعقه ما ستم اغنیاست» «ظلم» را نماد وقاحت و بی‌شرمی شخص ظالم توصیف می‌کند. در شعر «ای رنجبر» زحمتکشان را به انقلاب در برابر ستمگران فرا می‌خواند، در شعر «تیره بخت» فقر را به تصویر می‌کشد و در شعر «اشک یتیم» مشروعیت سیاسی دولت را مورد شک و تردید قرار می‌دهد.[۱۲۸] از این رو، شعر پروین رنگ و بوی سیاسی نیز به خود می‌گیرد و چون تعداد این‌گونه اشعار در دیوان او زیاد است، بعضی از منتقدان، شعر او را شعر «سیاست و اخلاق» نامیده‌اند. البته باید توجه داشت که این اشعار در زمان استبداد رضاشاه با شاعران آزادی‌خواه، سروده شده‌اند.[۱۲۹] بعضی اشعار معروف اشعار پروین اعتصامی به دلیل محتوای پندآموز و زبان گویا و روان خود، از پیش از انقلاب تاکنون، در کتاب‌های ادبیات مقاطع مختلف تحصیلی ایران نگاشته شده‌اند. تعداد زیادی از شعرهای پروین، دارای محتوای داستانی هستند که پروین در این‌گونه شعرها مناظرهٔ دو چیز را در قالب داستان آورده‌است.[۱۳۰] اشک یتیم یکی از معروف‌ترین اشعار وی که تا سال‌ها در کتاب فارسی سال پنجم دبستان قرار داشت قطعه «اشک یتیم» است در داستان این شعر، پیرزنی در حال تماشای گذر پادشاه است.[۱۳۱][۱۳۲] این شعر، تحت تأثیر شعر انوری، که در سال ۱۹۲۱ سروده شده، قرار گرفته‌است که از این روی نمی‌تواند اشاره مستقیم به رضاشاه داشته باشد؛ زیرا شعر انوری (با نام: نغمه صبح) در ابتدای قدرت‌گیری رضاشاه سروده شده بود و به نظر نمی‌رسد مرتبط به دوران ترور در آن مقطع زمانی باشد. اما جدا از تأثیرپذیری «اشک یتیم» از شعر نغمه صبح، که جهت‌گیری خاصی نسبت به رضاشاه نداشت، به ظاهر با فضای خفقان آن دوره در ارتباط است.[۱۳۳] در تعزیت پدر قطعهٔ «در تعزیت پدر» با دست خط خود پروین پدر او نقش بسیار زیادی در گرایش پروین به شعر سرودن، آگاهی او از تحولات سیاسی روزگار و مشهور شدن پروین داشت. مرگ او در دی ماه ۱۳۱۶، بر انزوای پروین پس از طلاقش، افزود و مدتی او را از فعالیت ادبی‌اش بازداشت. او دو قطعه دربارهٔ مرگ پدرش و تأثیر آن بر زندگی‌اش، سروده‌است که «در تعزیت پدر» و «بی پدر» نام دارند. بخشی اندک از آنچه که پروین در «در تعزیت پدر» سروده‌است:[۱۳۴][۱۳۵] پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اَجل تیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من یوسفت نام نهادند و به گرگت دادندمرگ، گرگ تو شد، ای یوسف کنعانی من مه گردون ادب بودی و در خاک شدیخاک، زندان تو گشت، ای مه زندانی من پروین در شعر «بی پدر» نیز به مرگ پدرش اشاره کرده‌است: به سر خاک پدر، دخترکیصورت و سینه به ناخن می‌خست که نه پیوند[استعاره ۱] و نه مادر دارمکاش روحم به پدر می‌پیوست[۱۳۶] زن در ایران شعر پروین اعتصامی به مناسبت رفع حجاب پروین در طول عمر خود دربارهٔ ارتقاء رتبه و مقام زن کوشید[۱۳۷] و حتی شعری نیز به نام «زن در ایران» در این باره سروده‌است. به نوشتهٔ حداد عادل، سرودن «زن در ایران» به مناسبت دستور رفع حجاب توسط رضاشاه بوده‌است.[۱۳۸] به عقیدهٔ او، گرچه در ابیات اولیه اشاره به ظلم‌ها و محدودیت‌هایی دارد که در آن روزگار برای زنان وجود داشته، اما بیشتر شامل نصیحت به زنان است که در بند ظاهر و زینت و لباس نباشند و ساده زیستی و تقوا و دانش دوستی را پیشه کنند؛ از این رو با اوضاع زنان متجدد آن روزگار انطباق کامل ندارد. با این حال این شعر تنها شعر دیوان پروین است که در آن یکی از کارهای رضاشاه مورد تأیید پروین قرار گرفته و به سبب تأیید کشف حجاب و مذمّت چادر موجب ناخشنودی عده‌ای شده‌است.[۱۳۹] همچنین پروین در این شعر، به تیره‌روزی زنان و وضعیت بد حقوق آنان در جامعه مانند منع زنان از سوادآموزی، پرداخته‌است. او همچنین زن را اسیر نادانی و پریشانی اوضاع جامعه می‌داند. این قصیده در حقیقت ۲۶ بیت دارد؛ اما از چاپ سوم دیوان پروین به بعد، چهار بیت آخر این شعر به دلیل مغایرت با احکام اسلام در مورد حجاب، حذف شده‌است و تنها ۲۲ بیت اول، ذکر می‌شود.[۱۴۰] چشم دل را پرده می‌بایست اما از عفاف چادر پوسیده بنیاد مسلمانی نبود خسروا دست توانای تو آسان کرد کار ورنه در این کار سخت امید آسانی نبود شه نمی‌شد گر در این گمگشته کشتی ناخدای ساحلی پیدا از این دریای طوفانی نبود باید این انوار را پروین به چشم عقل دید مهر رخشان را نشاید گفت نورانی نبود پند و نصیحت «پند و نصیحت» شعری است که در قالب قطعه که در کتاب متوسطه سوم دوره اول (سوم راهنمایی پیشین) چاپ شده‌است و محتوایی اندرزگونه دارد. این قطعه، ۸ بیت دارد که در آن به پندهایی چون «دوری از خودشیفتگی»، «غنیمت شمردن دوران جوانی»، «بردباری و صبر»، «نگاه به همه چیز به عنوان یک آموزگار» و «انتخاب راه درست در زندگی» اشاره می‌شود.[۱۴۱] جوانی گه کار و شایستگی‌ست گه خود پسندیو پندار نیست ای مرغک ای مرغک، از معروف‌ترین شعرهای پروین است که وی در دوازده سالگی سروده‌است. قالب این شعر «اعنات» است، یعنی علاوه بر حفظ قافیه در مصراع‌های زوج، در مصراع‌های فرد نیز کلمات قافیه مانند آورده شده‌است. به‌طور مثال کلمات «پریدن» و «چمیدن» کلمات قافیه هستند اما در مصراع‌های فرد نیز کلمات «آشیانه» و «کودکانه»، هم‌وزن و قافیه مانند هستند. این شعر در کتاب درسی اول راهنمایی یا متوسطه اول دوره اول قرار دارد. همچنین پیروی پروین از سبک شعری و اصطلاحات سعدی، به خوبی دیده می‌شود.[۱۴۲] به عنوان نمونه، مصراع آخر این شعر این‌گونه است: «بر مردم چشم دیدن آموز» که معنی کلمه مردم در این‌جا، مردمک چشم است که در شعرهای سعدی نیز بیشتر جاهایی که کلمه مردم به کار رفته، منظور مردمک چشم است.[۱۴۲] آرزوی پرواز شعر «آرزوی پرواز»، مناظره‌ای در قالب مثنوی بین جوجه کبوتر و مادرش است که در کتاب فارسی پایه هفتم با نام علم زندگانی، قرار دارد. سبک شعری این مثنوی نشان دهنده پیروی پروین از سبک مولانا است؛ زیرا در این شعر، آرایهٔ ادبی تمثیل دیده می‌شود که اغلب سبک شعرهای مولانا است. در این شعر جوجه کبوتر با خودسری شروع پرواز می‌کند اما چون هنوز پرواز را بلد نیست، از پا می‌افتد و مادرش شروع به نصیحت کردن جوجه کبوتر می‌کند؛ و در پایان شعر به مفهوم «باتجربه شدن در سایهٔ سعی و تلاش» اشاره می‌شود.[۱۴۲][۱۴۳] متاع جوانی شعر متاع جوانی در کتاب سال اول دبیرستان یا متوسطه اول دوره دوم چاپ شده‌است که مناظره‌ای بین جوان و پیرمرد است. محتوای این شعر، استفاده از تجربه‌های دیگران و غنیمت شمردن دوران جوانی است. قالب این شعر، غزل است و دارای ۷ بیت است.[۱۴۴] متن مربوطه در ویکی‌نبشته: مثنویات و تمثیلات و مقطعات جشنواره‌ها جایزه ادبی پروین اعتصامی .mw-pa se -ou pu .ha o e{fo -s yle:i alic}.mw-pa se -ou pu div.ha o e{paddi g- igh :1.6em;ma gi -bo om:0.5em}.mw-pa se -ou pu .ha o e i{fo -s yle: o mal}.mw-pa se -ou pu .ha o e+li k+.ha o e{ma gi - op:-0.5em}مقالهٔ اصلی: جایزه ادبی پروین اعتصامی مقبرهٔ پروین اعتصامی، واقع در یکی از حجره‌های صحن اتابکی واقع در حرم فاطمه معصومه. جایزه ادبی پروین اعتصامی در سال ۱۳۸۳ به تلاش معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در دفتر مجامع و فعالیت‌های فرهنگی آغاز به کار کرد. نخستین دوره این جشنواره، در ۱۵ مرداد همان سال برگزار شد.[۱۴۵] این جایزه، با هدف تقدیر از خدمات و شخصیت پروین اعتصامی، پیشرفت خلاقیت‌ها و آثار ادبی زنان، ایجاد همبستگی بین ادبیات ملت‌ها به ویژه در حوزه جهان اسلام، معرفی چهره‌های شاخص زنان ادیب و پژوهشگر و تقدیر از زنان در عرصه ادبیات فارسی، توسط «دبیرخانه جوایز سال» به زنان نویسنده اهدا می‌شود.[۱۴۶] این جایزه در روز بیست‌وپنجم اسفندماه، مطابق با روز بزرگداشت پروین اعتصامی، با مشارکت معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و مؤسسه خانه کتاب، در مراسمی به همین نام به برندگان اهدا می‌شود.[۱۴۷] این جایزه در بخش‌های مختلف شعر، ادبیات داستانی، ادبیات نمایشی، ادبیات پژوهشی، شعر کودک و نوجوان، داستان کودک و نوجوان و بخش جنبی برگزار می‌شود و از برندگان مشهور این جایزه می‌توان به افرادی همچون مریم زندی، رؤیا صدر، بهناز علیپور گسکری، ترانه علیدوستی، فریبا کلهر، گیتا گرکانی و عرفان نظر آهاری و فریبا یوسفی اشاره کرد. جشنواره فیلم پروین اعتصامی جشنواره فیلم پروین اعتصامی، هر سال به برخی زنان فیلم‌ساز که دارای فیلم بلند سینمایی هستند، جایزه اهدا می‌کند. این جشنواره بر اساس طرحی از «مازیار رضاخانی» در دی ماه ۱۳۸۳ تشکیل شد و تاکنون هرساله برگزار می‌شود.[۱۴۸] موضوعات فیلم‌های این جشنواره، نقش زنان در تحکیم بنیان خانواده، نقش زنان در تنظیم اقتصاد خانواده و زنان سرپرست خانوار است. این جشنواره تاکنون در ۸ دوره برگزار شده و توانسته ۸۴۴ فیلمساز زن را شناسایی و معرفی کند.[۱۴۹] یادبود تابلوی ورودی خانه پروین اعتصامی در تبریز بیست و پنجم اسفندماه در تقویم رسمی ایران، به مناسب سالروز تولد پروین اعتصامی، «روز بزرگداشت پروین اعتصامی» نامگذاری شده‌است.[۱۵۰] دانشسرای عالی پس از انقلاب فرهنگی ایران، به دانشگاه خوارزمی تغییر نام یافت و امروزه پروین اعتصامی از مفاخر آن دانشگاه محسوب می‌شود.[۱۵۱] همچنین تعداد زیادی تندیس از پروین اعتصامی در سراسر ایران وجود دارد که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به مجسمه پروین در برج میلاد تهران، مجسمه پروین در میدان اعتصامی شهرک ولیعصر تبریز[۱۵۲] و تندیس پروین در ابتدای پلکان خانه‌اش در تبریز اشاره کرد. خانه مقالهٔ اصلی: خانه پروین اعتصامی خانه پروین اعتصامی در تبریز، خیابان عباسی، جنب مسجد میرآقا، کوچه ساوجبلاغی، پلاک ۶ واقع شده‌است. ساخت بنای خانهٔ پروین در تبریز به دوران پهلوی اول برمی‌گردد. در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵، این خانه به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران با شماره ۱۸۶۸۱ به ثبت رسید.[۱۵۳] هم‌اکنون این خانه به موزه پروین اعتصامی تبدیل شده‌است و برخی از لوازم شخصی و کتاب‌های اعتصامی در آن‌جا نگهداری می‌شود.[۱۵۴] خانه وی در تهران، اما، هم‌اکنون به محل دفتر یک شرکت، واحدی مسکونی و یک کارگاه مبل‌سازی تبدیل شده‌است.[۱۵۵] جستارهای وابسته درگاه زندگی‌نامه درگاه ادبیات ابوالحسن اعتصامی یوسف اعتصامی خانه پروین اعتصامی استعاره ↑ پدر پانویس ↑ Moayyad، «EʿTEṢĀMĪ, PARVĪN»، ENCYCLOPÆDIA IRANICA، 666-669. ↑ «Khayam Pe sia Cale da P og am - Payva d News». دریافت‌شده در ۱۷ مارس ۲۰۱۹..mw-pa se -ou pu ci e.ci a io {fo -s yle:i he i }.mw-pa se -ou pu q{quo es:"\"""\"""'""'"}.mw-pa se -ou pu code.cs1-code{colo :i he i ;backg ou d:i he i ;bo de :i he i ;paddi g:i he i }.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-f ee a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/6/65/Lock-g ee .svg/9px-Lock-g ee .svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io : igh .1em ce e ;paddi g- igh :1em;paddi g-lef :0}.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-limi ed a,.mw-pa se -ou pu .cs1-lock- egis a io a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/d/d6/Lock-g ay-al -2.svg/9px-Lock-g ay-al -2.svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io : igh .1em ce e ;paddi g- igh :1em;paddi g-lef :0}.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-subsc ip io a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/a/aa/Lock- ed-al -2.svg/9px-Lock- ed-al -2.svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io : igh .1em ce e ;paddi g- igh :1em;paddi g-lef :0}.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-f ee a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-subsc ip io a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-limi ed a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock- egis a io a{backg ou d-posi io :lef .1em ce e ;paddi g-lef :1em;paddi g- igh :0}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io {colo :#555}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io spa ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io spa {bo de -bo om:1px do ed;cu so :help}.mw-pa se -ou pu .cs1-hidde -e o {display: o e;fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu .cs1-visible-e o {fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io ,.mw-pa se -ou pu .cs1-fo ma {fo -size:95%}.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -lef ,.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -wl-lef {paddi g-lef :0.2em}.mw-pa se -ou pu .cs1-ke - igh ,.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -wl- igh {paddi g- igh :0.2em} ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ «"اختر چرخ ادب"». وبگاه تبیان. دریافت‌شده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۶. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، مقدمه. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، مقدمه. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ↑ شفیعی کدکنی، با چراغ و آینه. ↑ قالیباف، دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان، ۸۰۱. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، مقدمه. ↑ Moayyad، «EʿTEṢĀMĪ, PARVĪN»، ENCYCLOPÆDIA IRANICA، 666-669. ↑ «یوسف اعتصامی (اعتصام‌الملک)». وبگاه مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران. دریافت‌شده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۶. ↑ کریمیان، چند سند تاریخی دربارهٔ پروین اعتصامی، مجله ادبستان، ۲۴و ۲۵. ↑ قالیباف، دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان، ۸۰۱. ↑ دیهیم، تذکرة بانوان شاعر ایران، از پروین اعتصامی تا امروز، ۱۳. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ↑ نمینی، جاودانه پروین اعتصامی، ۱۸۴. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۴۲۴. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۵. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۵. ↑ «قطرات سه‌گانه و گوهر و اشک». فصل‌نامه‌ادبیات تطبیقی. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۱ تیر ۱۳۹۴. ↑ Moayyad، «EʿTEṢĀMĪ, PARVĪN»، ENCYCLOPÆDIA IRANICA، 666-669. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۱۳. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۱۳. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۹. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۹. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۱۶ و ۱۷. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۱۸. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۱۸. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۱۸ و ۱۹. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۱۸ و ۱۹. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۰. ↑ فخری، «سال‌شمار پروین اعتصامی»، ماه ادبیات و فلسفه، ۱۱۲و۱۱۳و۱۱۴. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۰. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۲. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۲. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۰. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۰. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۱. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۲. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۲. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۱. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ نمینی، جاودانه پروین اعتصامی، ۸۴. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۴۲۳. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۳. ↑ روح‌الامینی، محمود (۲۸ شهریور ۱۳۷۱). روزنامه اطلاعات (۱۹۷۱۸). پارامتر |عنوان= یا | i le= ناموجود یا خالی (کمک) ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۲ و ۲۳. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۲ و ۲۳. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، ۳۷۰. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۲. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۵. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۵. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۵. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، ۳۷۱. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۴۲۴. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۴۲۴. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۲ و ۳. ↑ زرین‌کوب، «مجموعه نقد ادبی»، با کاروان حله، ۳۶۵. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۲ و ۳. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۲ و ۳. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۷. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۲ و ۳. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۳. ↑ زرین‌کوب، «مجموعه نقد ادبی»، با کاروان حله، ۳۶۵. ↑ زرین‌کوب، «مجموعه نقد ادبی»، با کاروان حله، ۳۶۶. ↑ زرین‌کوب، «مجموعه نقد ادبی»، با کاروان حله، ۳۶۷ و ۳۷۱. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۳. ↑ زرین‌کوب، «مجموعه نقد ادبی»، با کاروان حله، ۳۷۱. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۳. ↑ زرین‌کوب، «مجموعه نقد ادبی»، با کاروان حله، ۳۶۷. ↑ یوسفی، «دیداری با شاعران»، چشمه روشن، ۴۱۷. ↑ آرین پور، «پروین اعتصامی»، از صبا تا نیما، تاریخ ۱۵۰ سال ادب فارسی، ۵۴۱ و ۵۴۳. ↑ دادبه، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۴. ↑ ابوطالب، دیوان اشعار پروین اعتصامی. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۴۱، ۴۲ و ۴۳. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۴ و ۵. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۴ و ۵. ↑ آرین پور، «پروین اعتصامی»، از صبا تا نیما، تاریخ ۱۵۰ سال ادب فارسی، ۵۴۴. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۴ و ۵. ↑ آرین پور، «پروین اعتصامی»، از صبا تا نیما، تاریخ ۱۵۰ سال ادب فارسی، ۵۴۴. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۵. ↑ آرین پور، از صبا تا نیما، ۴۸۸. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۵. ↑ مسعودی، مقدمه‌ای بر سبک‌شناسی. ↑ مسعودی، مقدمه‌ای بر سبک‌شناسی. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۵. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۵. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۵. ↑ قالیباف، دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان، ۸۰۱. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۶. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ اسلامی ندوشن، جام جهان‌بین، ۲۲۷. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ دادبه، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۴. ↑ دادبه، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۴. ↑ یوسفی، چشمه روشن، ۵۲۸. ↑ دادبه، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۴. ↑ دادبه، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۴. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۲۲۷ و ۲۳۰. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۴۱۳ و ۴۲۴. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۳۶۳ و ۳۷۲. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۹۸ و ۱۰۴. ↑ چاوش‌اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۹۸ و ۱۰۴. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۱۷. ↑ چاوش اکبری، دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم)، ۳۱۶ و ۳۲۵. ↑ شفیعی کدکنی، با چراغ و آینه، ۶۳۹. ↑ شفیعی کدکنی، با چراغ و آینه، ۶۱۴. ↑ شفیعی کدکنی، با چراغ و آینه، ۴۶۵. ↑ شفیعی کدکنی، با چراغ و آینه، ۴۶۴. ↑ شفیعی کدکنی، با چراغ و آینه، ۴۶۴. ↑ خبرگزاری مهر. «نظر سیدعلی خامنه‌ای دربارهٔ فروغ فرخزاد و پروین اعتصامی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۵. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۳. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ دادبه، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۳ و ۴. ↑ دباشی، شعر سیاست و اخلاق: ارمغان پروین اعتصامی به شعر معاصر فارسی، ۲۵۱ ۲۵۲. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ زرین‌کوب، «مجموعه نقد ادبی»، با کاروان حله، ۳۷۰ و ۳۷۱. ↑ دباشی، شعر سیاست و اخلاق: ارمغان پروین اعتصامی به شعر معاصر فارسی، ۲۴۰. ↑ دباشی، شعر سیاست و اخلاق: ارمغان پروین اعتصامی به شعر معاصر فارسی، ۲۶۳. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، مقدمه. ↑ Moayyad، «EʿTEṢĀMĪ, PARVĪN»، ENCYCLOPÆDIA IRANICA، 666-669. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، ۱۱۱. ↑ Moayyad، «EʿTEṢĀMĪ, PARVĪN»، ENCYCLOPÆDIA IRANICA، 666-669. ↑ بهمن، پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان)، ۲۴. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، ۳۰۷. ↑ ابوطالب، دیوان اشعار پروین اعتصامی، ۱۳۶. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، مقدمه. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ حدّاد عادل، «پروین اعتصامی»، دانشنامه جهان اسلام. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، ۲۰۷. ↑ اکبری، فریدون (۱۳۹۱). فارسی سوم راهنمایی-۱۳۱. شرکت نشر کتاب‌های درسی ایران. شابک ۹۶۴-۰۵-۱۷۰۹-۷. ↑ ۱۴۲٫۰ ۱۴۲٫۱ ۱۴۲٫۲ اکبری، فریدون (۱۳۸۹). فارسی اول راهنمایی. شرکت نشر کتاب‌های درسی ایران. ↑ هیئت تحریر انتشارات اقبال، دیوان پروین اعتصامی، ۱۰۲. ↑ ناکی، مسعود (۱۳۹۲). ادبیات فارسی ۱. شرکت نشر کتاب‌های درسی ایران. شابک ۹۶۴-۰۵-۰۱۱۲-۳. ↑ «آشنایی با جشنوارهٔ ادبی پروین اعتصامی». روزنامه همشهری. همشهری آنلاین. ۱۳۸۸. ↑ «فراخوان دوره جدید جایزه ادبی پروین اعتصامی». سایت الف. ۱۲ تیر ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۵ شهریور ۱۳۹۳. ↑ «پنجمین جایزه ادبی پروین اعتصامی فراخوان داد». خبرگزاری فارس. ۱۶ خرداد ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۵ شهریور ۱۳۹۳. ↑ «آشنایی با جشنوارهٔ فیلم پروین اعتصامی». روزنامه همشهری. همشهری آنلاین. ۱۳۸۸. ↑ باشگاه خبرنگاران (۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۳). «جشنواره فیلم پروین اعتصامی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۵. ↑ پایگاه خبری آفتاب (۲۵ اسفند ۱۳۸۹). «بیست و پنجم اسفندماه، روز بزرگداشت پروین اعتصامی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۷ اوت ۲۰۱۴. ↑ دادبه، «پروین اعتصامی»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۳. ↑ سازمان زیباسازی شهر تبریز (۱۵ شهریور ۱۳۹۳). «ساخت تندیس پروین اعتصامی». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۵. ↑ دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر. فرهنگستان هنر. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک) ↑ «جاذبه‌های توریستی کلان‌شهر تبریز». سازمان توسعه گردشگری. دریافت‌شده در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۵. ↑ «خانه «پروین اعتصامی» کارگاه مبل‌سازی شده!». روزنامه ایران (۵۵۵۹): ۲۴. ۲۵ دی ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. منابع .mw-pa se -ou pu . efbegi {fo -size:90%;ma gi -bo om:0.5em}.mw-pa se -ou pu . efbegi -ha gi g-i de s>ul{ma gi -lef :0}.mw-pa se -ou pu . efbegi -ha gi g-i de s>ul>li{ma gi -lef :0;paddi g-lef :3.2em; ex -i de :-3.2em}.mw-pa se -ou pu . efbegi -ha gi g-i de s ul,.mw-pa se -ou pu . efbegi -ha gi g-i de s ul li{lis -s yle: o e}@media(max-wid h:720px){.mw-pa se -ou pu . efbegi -ha gi g-i de s>ul>li{paddi g-lef :1.6em; ex -i de :-1.6em}}.mw-pa se -ou pu . efbegi -100{fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu . efbegi -colum s{ma gi - op:0.3em}.mw-pa se -ou pu . efbegi -colum s ul{ma gi - op:0}.mw-pa se -ou pu . efbegi -colum s li{page-b eak-i side:avoid;b eak-i side:avoid-colum } فخری، آذر (۱۳۸۶). «سال‌شمار پروین اعتصامی». ماه ادبیات و فلسفه. تهران: خانه کتاب ایران (۱۱۲ و ۱۱۳ و ۱۱۴). بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۵. آرین پور، یحیی (۱۳۸۲). «پروین اعتصامی». از صبا تا نیما، تاریخ ۱۵۰ سال ادب فارسی. ۳، از نیما تا روزگار ما. تهران: انتشارات امیرکبیر. شابک ۹۶۴-۴۰۱-۰۰۷-۸. ابوطالب، رضا (۱۳۸۷). دیوان اشعار پروین اعتصامی. انتشارات پیری. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۲۱۵-۰۰۰-۷. اعتصامی، ابوالفتح. تاریخچه زندگانی پروین اعتصامی. تهران. اسلامی ندوشن، محمدعلی (۱۳۹۳). جام جهان‌بین. تهران: انتشارات قطره. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۴۱-۲۰۴-۳. بهمن، مهناز (۱۳۸۹). پروین اعتصامی (چهره‌های درخشان). تهران: انتشارات مدرسه. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۸۵-۲۰۷-۸. چاوش‌اکبری، رحیم (۱۳۹۱). دیوان پروین اعتصامی (چاپ سوم). تهران: نشر محمّد. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۵۵۶۶-۲۸-۷. حدّاد عادل، غلامعلی (۱۳۷۹). «پروین اعتصامی». دانشنامه جهان اسلام. ۵. بنیاد دائرةالمعارف اسلامی. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۱۵-۰۲-۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۲-۰۷. دادبه، اصغر (۱۳۸۳). «پروین اعتصامی». دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ۱۳. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. شابک ۴-۲۵-۷۰۲۵-۹۶۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۲-۰۷. دباشی، حمید (۱۳۶۸). «شعر سیاست و اخلاق: ارمغان پروین اعتصامی به شعر معاصر فارسی». ایران‌شناسی (۲): ۲۴۰ تا ۲۶۳. دریافت‌شده در ۱ اوت ۲۰۱۵. دهباشی، علی (۱۳۷۰). یادنامه پروین اعتصامی، مقاله‌ها و خطابه‌ها. تهران: نشر دنیای مادر. هیئت تحریر انتشارات اقبال (۱۳۸۶). دیوان پروین اعتصامی. تهران: انتشارات اقبال. شابک ۷-۱۰۹-۴۰۶-۶۴-۹۷۸ مقدار |شابک= را بررسی کنید: le g h (کمک). دیهیم، علی (۱۳۷۲). تذکرة بانوان شاعر ایران، از پروین اعتصامی تا امروز. تهران. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۶۱۷۳-۰۴-۰. دیهیم، محمد (۱۳۶۷). تذکره شعرای آذربایجان:تاریخ زندگی و آثار. تهران: انتشارات تالار کتاب. شابک ۵۸۳۱-۴۰-۳۱ مقدار |شابک= را بررسی کنید: le g h (کمک). زرین‌کوب، عبدالحسین (۱۳۷۰). «مجموعه نقد ادبی». با کاروان حله. تهران: انتشارات علمی. شابک ۰-۴۹-۵۵۲۴-۹۶۴. شفیعی کدکنی، محمدرضا (۱۳۹۰). با چراغ و آینه در جستجوی ریشه‌های تحول شعر معاصر ایران. انتشارات سخن. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۷۲-۵۰۸-۲. عسگری تورزنی، کریم (۱۳۶۴). پروین اعتصامی بزرگترین شاعره پارسی زبان. تهران. قالیباف، قاسم (۱۳۷۷). دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان. ۲. تهران: انتشارات پیام آزادی. شابک ۹۶۴-۳۰۲-۳۳۳-۸. کریمی، احمد (۱۳۶۹). دیوان پروین اعتصامی (چاپ اوّل). انتشارات یادگار. کریمیان، علی (۱۳۷۳). «چند سند تاریخی دربارهٔ پروین اعتصامی». ادبستان فرهنگ و هنر. تهران (۵۲). مسعودی، محمد (۱۳۷۳). مقدمه‌ای بر سبک‌شناسی. تهران: نشر جاهد. معیدی، حشمت. چکیدن یک قطره شبنم، مقالاتی بر شعر پروین اعتصامی. تهران: انتشارات مزدا،. شابک ۱-۵۶۸۵۹-۰۱۶-۴. مرتضی‌پور، اکبر (۱۳۷۹). «شرح حال پروین اعتصامی». کلیات دیوان پروین اعتصامی. تهران: انتشارات عطار. شابک ۹۶۴-۶۲۱۰-۰۵-۸. نمینی، حسین (۱۳۶۲). جاودانه پروین اعتصامی. تهران: انتشارات کتاب فرزان. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۱۲۹-۵۸-۸. یوسفی، غلامحسین (۱۳۶۹). چشمه روشن. تهران. شابک ۹۶۴-۵۵۲۴-۳۹-۳. فرهنگستان زبان و ادب فارسی. «پروین اعتصامی و درآمدی بر اشعار وی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۸ اوت ۲۰۱۴. لغتنامه دهخدا. «پروین اعتصامی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۸ اوت ۲۰۱۴. وبگاه مطالعات تاریخ معاصر ایران، نشریه الکترونیکی زنان. «پروین اعتصامی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۸ اوت ۲۰۱۴. Moayyad, Heshma (1998). "EʿTEṢĀMĪ, PARVĪN". ENCYCLOPÆDIA IRANICA. VIII. p. ۶۶۶–۶۶۹. A chived f om he o igi al o 29 July 2015..mw-pa se -ou pu ci e.ci a io {fo -s yle:i he i }.mw-pa se -ou pu q{quo es:"\"""\"""'""'"}.mw-pa se -ou pu code.cs1-code{colo :i he i ;backg ou d:i he i ;bo de :i he i ;paddi g:i he i }.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-f ee a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/6/65/Lock-g ee .svg/9px-Lock-g ee .svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io :lef .1em ce e }.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-limi ed a,.mw-pa se -ou pu .cs1-lock- egis a io a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/d/d6/Lock-g ay-al -2.svg/9px-Lock-g ay-al -2.svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io :lef .1em ce e }.mw-pa se -ou pu .cs1-lock-subsc ip io a{backg ou d:u l("//upload.wikimedia.o g/wikipedia/commo s/ humb/a/aa/Lock- ed-al -2.svg/9px-Lock- ed-al -2.svg.p g") o- epea ;backg ou d-posi io :lef .1em ce e }.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-f ee a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-subsc ip io a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock-limi ed a,.mw-pa se -ou pu div[di =l ] .cs1-lock- egis a io a{backg ou d-posi io :lef .1em ce e }.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io {colo :#555}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io spa ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io spa {bo de -bo om:1px do ed;cu so :help}.mw-pa se -ou pu .cs1-hidde -e o {display: o e;fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu .cs1-visible-e o {fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu .cs1-subsc ip io ,.mw-pa se -ou pu .cs1- egis a io ,.mw-pa se -ou pu .cs1-fo ma {fo -size:95%}.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -lef ,.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -wl-lef {paddi g-lef :0.2em}.mw-pa se -ou pu .cs1-ke - igh ,.mw-pa se -ou pu .cs1-ke -wl- igh {paddi g- igh :0.2em} K ama ae a d D. Sple de (2000). Rou ledge I e a io al E cyclopedia of Wome : Global Wome 's Issues. Rou ledge. p. ۱۲۷۳. ISBN 0-415-92091-4. برای مطالعه بیشتر وهمن، فریدون؛ موید، حشمت (۱۳۷۴). «شبنمی روزی (چند گفتار دربارهٔ شعر پروین اعتصامی)». مجله ایران‌شناسی. تهران (۲). متینی، جلال (۱۳۸۰). «نامه‌های پروین اعتصامی و چند نکته دربارهٔ دیوان شعر و زندگانی وی». مجله ایران‌شناسی. تهران (۴۹). موید، حشمت (۱۳۶۶). «برگزیده‌ها: به یاد هشتادمین سالگرد تولد پروین اعتصامی». مجله ایران‌شناسی. تهران (۲۱). موید، حشمت (۱۳۶۸). «جایگاه پروین اعتصامی در شعر فارسی». مجله ایران‌شناسی. تهران (۲). پیوند به بیرون پروین اعتصامیدر پروژه‌های خواهر ویکی‌پدیادر میان تصاویر و رسانه‌ها از ویکی‌انباردر میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورددر میان متون از ویکی‌نبشتهدر میان مراجع از ویکی‌دانشگاه مجموعه کامل اشعار پروین اعتصامی جایزهٔ ادبی پروین اعتصامی ایرانیکا .mw-pa se -ou pu . avba {display:i li e;fo -size:88%;fo -weigh : o mal}.mw-pa se -ou pu . avba -collapse{floa : igh ; ex -alig : igh }.mw-pa se -ou pu . avba -box ex {wo d-spaci g:0}.mw-pa se -ou pu . avba ul{display:i li e-block;whi e-space: ow ap;li e-heigh :i he i }.mw-pa se -ou pu . avba -b acke s::befo e{ma gi -lef :-0.125em;co e :"[ "}.mw-pa se -ou pu . avba -b acke s::af e {ma gi - igh :-0.125em;co e :" ]"}.mw-pa se -ou pu . avba li{wo d-spaci g:-0.125em}.mw-pa se -ou pu . avba -mi i abb {fo -va ia :small-caps;bo de -bo om: o e; ex -deco a io : o e;cu so :i he i }.mw-pa se -ou pu . avba -c -full{fo -size:114%;ma gi :0 7em}.mw-pa se -ou pu . avba -c -mi i{fo -size:114%;ma gi :0 4em}.mw-pa se -ou pu .i fobox . avba {fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu . avbox . avba {display:block;fo -size:100%}.mw-pa se -ou pu . avbox- i le . avba {floa : igh ; ex -alig : igh ;ma gi -lef :0.5em}نبوپروین اعتصامیآثار دیوان پروین اعتصامی «اعلامیه زن و تاریخ» «نهال آرزو» دیگر یوسف اعتصامی خانه پروین اعتصامی خیابان پروین اعتصامی جشنواره فیلم پروین اعتصامی جایزه ادبی پروین اعتصامی نبوانجمن ادبی ایراناز ۱۲۸۷ تا دهه ۱۳۴۰ خورشیدی حسن وثوق الدوله ایرج میرزا محمد فرخی یزدی علی‌اکبر دهخدا شاهزاده محمد هاشم میرزا افسر ملک الشعرای بهار عباس اقبال آشتیانی علی‌اصغر حکمت محمدعلی فروغی غلامرضا رشید یاسمی علامه محمد قزوینی حسن وحید دستگردی معتضدالدوله عبدالحسین تیمورتاش عبرت نائینی یدالله مایل تویسرکانی پروین اعتصامی سید علینقی امین جعفر پیدا پرتو بیضایی آرانی ذکایی بیضایی آرانی ادب بیضایی ادیب السلطنه سمیعی یاور همدانی بدیع الزمان فروزانفر سعید نفیسی ناهید همدانی از ۱۳۴۰ تا ۱۳۶۰ خورشیدی بدیع الزمان فروزانفر دکتر رضازاده شفق سعید نفیسی نصرالله فلسفی سید محمد مشکات صادق سرمد شهریار دکتر حسین خطیبی عبدالرحمان پارسا تویسرکانی احمد اخگر سید غلامرضا روحانی پرویز ناتل خانلری زهرا کیا یاور همدانی سیمین بهبهانی محمدعلی ناصح سید حسن سادات ناصری عباس کی منش ابوالقاسم حالت احمد گلچین معانی مهرداد اوستا محمود شاهرخی مشفق کاشانی علی اکبر کنی پور (مستی) ادیب برومند امین‌الله رضایی منوچهر صدوقی سها عبدالرفیع حقیقت (رفیع) جواد آذر سپیده کاشانی حسین آهی کارها سرود پرچم شیر و خورشید ایران سرود ملی شاهنشاهی پاینده بادا ایران ترویج شاهنامه‌خوانی آموزش نقد ادبی مکان‌های انجمن دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران دارالفنون تالار آینه وزارت معارف و اوقاف وزارت فرهنگ ایران وابستگان سید حسن امین داوود نجمی‌مقدم غلامرضا مین‌باشیان پژوهشگران،مقالات و نشریات یحیی آرین‌پور (کتاب:از صبا تا نیما) نوبهار (روزنامه) مدیران و رییسان شیخ‌الرئیس افسر حسن وحید دستگردی پارسا تویسرکانی نایب رئیس شیخ الملک اورنگ محمدعلی بامداد ادیب‌السلطنه سمیعی محمدعلی ناصح یاور همدانی(گذار انقلاب ۱۳۵۷) خلیل خطیب رهبر(نامزد ریاست) سید حسن امین رده انجمن ادبی ایران نبوادبیات فارسیادبیات پارسی باستان سنگ‌نوشته‌های پارسی باستان سنگ‌نبشته بیستون سنگ‌نبشته گنج‌نامه نقش رستم سنگ‌نبشته خشایارشا در ترکیه ادبیات پارسی میانهدینیترجمه و تفسیر اوستا زند پازند یسن‌ها ویسپرد وندیداد هیربدستان و نیرنگستان یشت‌ها گاهان دانشنامه‌های دینی دین‌کرد بندهشن هندی بندهشن بزرگ جاماسپی گزیده‌های زادسْپَرَم نامه‌های منوچهر دادِستان دینیگ روایت‌های پهلوی نامه تنسر فلسفی و کلامی دین‌کرد سوم و چهارم شکند گمانیک ویچار پس دانشن کامگ گُجَستَک اَبالیش زبور پهلوی الهام و پیش‌گویی جاماسپی ارداویراف‌نامه ویرازگان زند وهمن یسن منظومه بهرام ورجاوند قوانین دینی شایست نشایست روایت امید اشوهشتان روایات آذرفرنبغ فرخزادان روایات فرنبغ سروش پرسشنیها مادگان هزار دادستان اندرزنامه‌های پهلوی مینوی خرد یادگار بزرگ‌مهر اندرزنامه آذرپاد مهراسپندان اندرز اوشنَر دانا اندرز دانایان به مزدیسنان اندرز خسرو قبادان اندرز پوریوتکیشان اندرز دستوران به بهدینان اندرز بهزاد فرخ‌پیروز پنج خیم روحانیان داروی خرسندی خویشکاری ریدگان اندرز کنم به شما کودکان دین‌کرد ششم آثار مانوی انجیل زنده شاپورگان گنجینه زندگان رازان غول‌ها نامه‌ها زبور مانی غیردینینثرکتابی کارنامه اردشیر بابکان یادگار زریران خسرو و ریدگ گزارش شطرنج شهرستان‌های ایرانشهر شگفتی و برجستگی سیستان ماتیکان یوشت فریان ماه فروردین روز خرداد سورسخن فرهنگ پهلوی فرهنگ اویم ایوک آیین نامه‌نویسی خودای‌نامگ کتاب کاروند متفرقه سنگ‌نوشته‌های دولتی در دوران ساسانی کعبه زرتشت سفال‌نوشته‌ها پوست‌نوشته‌ها فلزنوشته‌ها مهرها سکه‌نوشته‌ها شعر درخت آسوری خیم و خرد فرخ‌مرد خرد جاماسپی فرگرد ۱۶ • ادبیات فارسی کلاسیکشعرسدهٔ یکمدارای‌دختسدهٔ دومابوالعباس مروزیسدهٔ سوم حنظله بادغیسی راتبه نیشابوری رودکی ابن رومی ابوحفص سغدی شهید بلخی محمد پسر مخلد سگزی محمد پسر وصیف سجزی مسعودی مروزی فیروز مشرقی بسام کرد ابوسلیک گرگانی سدهٔ چهارم آغاجی بخارایی ابوسعید ابوالخیر ابوالفتح بستی ابوالفرج سگزی ابوطاهر خسروانی رونقی بخارایی سپهری بخارایی بدیع بلخی بشار مرغزی ابوالمؤید بلخی بُندار رازی بهرامی سرخسی بوالمثل بخارایی ابواسحاق جویباری خبازی نیشابوری خجسته سرخسی خسروی سرخسی دقیقی رابعه بلخی ابوالعباس ربنجنی ابوشکور بلخی رودکی ابوحفص سغدی شاکر جلاب شهید بلخی عماره مروزی عنصری بلخی فردوسی محمد عبده کاتب حکاک مرغزی مسعودی مروزی ابوطیب مصعبی معروفی بلخی ابوزراعه معمری معنوی بخارائی منتصر سامانی منجیک ترمذی منطقی رازی نصر بن منصور ابوشعیب هروی طاهر چغانی کسایی مروزی عبدالله روزبه النکتی یوسف عروضی ابوالقاسم بشریاسین سدهٔ پنجم ابوسعید ابوالخیر فخرالدین اسعد گرگانی خواجه عبدالله انصاری باباطاهر خیام دانشی طوسی مسعود سعد سلمان سنایی اسدی طوسی عسجدی عنصری بلخی عیوقی کافرک غزنوی غضائری رازی ابوالفرج رونی فرخی سیستانی قطران تبریزی لبیبی منوچهری دامغانی ناصرخسرو ازرقی هروی عبدالله روزبه النکتی ایرانشان بن ابی‌الخیر عثمان مختاری سدهٔ ششم اثیر اخسیکتی ادیب صابر محمد معزی انوری عمعق بخاری خاقانی خیام ابوالفرج رونی سراج قمری مسعود سعد سلمان سموری سجزی سنایی سوزنی سمرقندی جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی قاضی هجیم آملی عبدالواسع جبلی علی بن احمد سیفی ظهیرالدین فاریابی اشرف غزنوی فلکی شروانی قوامی رازی مهستی گنجوی مولانا شاهین شیرازی عطار نیشابوری رشیدالدین وطواط نظامی گنجوی بهاءالدین ولد عبدالقادر گیلانی علی بن‌حامد کوفی عثمان مروندی ابوالعلاء گنجه‌ای ایرانشاه بن ابی‌الخیر رشیدی سمرقندی شمس طبسی سدهٔ هفتم بدر جاجرمی کمال‌الدین اسماعیل افضل‌الدین کاشانی امیرخسرو دهلوی اوحدالدین کرمانی مولوی همام تبریزی پوربهای جامی بهرام پژدو زرتشت بهرام پژدو سراج قمری سراج‌الدین سگزی سعدی سعدالدین نزاری قهستانی شمس قیس رازی شیخ محمود شبستری فخرالدین عراقی سیف فرغانی ابن یمین عمید لویکی اوحدی مراغه‌ای مجد همگر مولانا ناصری عطار نیشابوری بوعلی قلندر کیکاووس رازی نظامی گنجوی سلطان ولد علی بن‌حامد کوفی عثمان مروندی ملک‌تاج‌الدین دهلوی شهاب‌الدین بدایونی امیرحسن دهلوی خواجه عبیدالدین حسن محمود کاتب سدهٔ هشتم شاهین شیرازی ابواسحاق اطعمه فضل‌الله نعیمی امیرخسرو دهلوی قاسم انوار مغربی تبریزی همام تبریزی حافظ حیدر شیرازی برندق خجندی کمال خجندی رستم خوریانی شرف‌الدین رامی عبید زاکانی سلمان ساوجی امیر شاهی شیخ محمود شبستری سیف فرغانی ابن یمین بدر چاچی ابوعلی قلندر خواجوی کرمانی عماد فقیه کرمانی اوحدی مراغه‌ای عمادالدین نسیمی نعمت‌الله ولی امیرحسن دهلوی جهان‌ملک خاتون حمدالله مستوفی جام جونه حماد جمالی زین‌الدین واصفی هراتی لطف‌الله نیشابوری میر سید علی همدانی عطار شیرازی ابوالحسن علی‌الاعلی جلال طبیب شیرازی سدهٔ نهم آذری طوسی محمد محمد آملی ابن حسام ابواسحاق اطعمه قاسم انوار عصمت بخاری فخرالدین بخاری کمال‌الدین بنایی مغربی تبریزی جامی هلالی جغتائی برندق خجندی هاتفی خرجردی رستم خوریانی رضای سبزواری بساطی سمرقندی سکندر لودی امیر شاهی اهلی شیرازی بابا فغانی شیرازی عطار تونی علی‌شیر نوایی محمد کاتبی مسیحی فوشنجی مکتبی شیرازی محمد فضولی نظام‌الدین محمود قاری مهری هروی کاتبی ترشیزی نعمت‌الله ولی حسن‌شاه هروی اسیری لاهیجی قبولی هروی آصفی هروی هراتی زین‌الدین واصفی هراتی عبدالرحمن مشفقی بخارایی مهری هراتی لطف‌الله نیشابوری اهلی ترشیزی شهیدی قمی ملا محمد نامی خیالی بخاری قاسم کاهی نظام قاری سدهٔ دهم شفائی اصفهانی وحشی بافقی کمال‌الدین بنایی ظهوری ترشیزی هلالی جغتائی هاتفی خرجردی فیضی دکنی جمالی دهلوی عرفی شیرازی علی‌شیر نوایی محتشم کاشانی مولانا همتی انگورانی اهلی شیرازی مکتبی شیرازی میر رضی آرتیمانی نظیری نیشابوری محمد فضولی سحابی استرآبادی شانی تکلو بابا فغانی شیرازی آصفی هروی هراتی حیدر کلوچه‌پز هراتی سقای بخارایی مطربی سمرقندی دوستی بدخشی سیدای نسفی فطرت زردوز سمرقندی ظهوری دکنی لسانی شیرازی شرف‌جهان قزوینی لحاف‌دوز همدانی فهمی استرآبادی اهلی ترشیزی شهیدی قمی شریف تبریزی صبوری تبریزی نوعی خبوشانی ثنایی مشهدی ضمیری اصفهانی مسیح کاشی شکیبی اصفهانی ملک قمی کفری تربتی انیسی شاملو شاه‌طاهر دکنی انجدانی نصیبی گیلانی ذهنی کشمیری سرخوش کشمیری ولی دشت بیاضی غزالی مشهدی سدهٔ یازدهم میر رضی آرتیمانی طالب آملی شفائی اصفهانی شوکت بخاری ظهوری ترشیزی سلیم تهرانی فیضی دکنی قاسم دیوانه مشهدی ابوالفتح سگزی احولی سیستانی اسیر شهرستانی محمدسعید اشرف مازندرانی سلطان باهو ملاشاه بدخشی جهان‌آرا بیگم حمزه غافل سیستانی زلالی خوانساری زیب‌النسا بیدل سرمد کاشانی کلیم کاشانی ندیم کشمیری شاپور تهرانی صائب تبریزی صوفی مازندرانی صیدی طهرانی باذل مشهدی قدسی مشهدی نظیری نیشابوری مولانا همتی انگورانی محسن فیض کاشانی سحابی استرآبادی فیاض لاهیجی شانی تکلو منیر لاهوری مجذوب تبریزی طرزی افشار کرام بخارایی سیدای نسفی حسین شهرت شیرازی عاقل خان رازی خوافی مطربی سمرقندی نخلی بخارایی ناظم هراتی سرافراز سمرقندی قانع نسفی فصیحی هروی نجیب کاشانی رجبعلی واحد تبریزی ناصر علی سرهندی محسن فانی ظفرخان احسن رضی دانش مشهدی سعیدا نقشبندی یزدی فوقی یزدی سنجر کاشانی صفی چرکس سالک قزوینی محمد واعظ قزوینی غنی کشمیری رفیع مشهدی طغرای مشهدی وحید قزوینی ذوقی اردستانی الهی اسدآبادی وحدت کاشانی سدهٔ دوازدهم محمدسعید اشرف مازندرانی هاتف اصفهانی آزاد بلگرامی آذر بیگدلی عبدالرزاق دنبلی عبدالقادر بیدل فقیر دهلوی وصال شیرازی فتحعلی‌خان صبای کاشانی حزین لاهیجی باذل مشهدی قصاب کاشانی صباحی بیدگلی‏ مشتاق اصفهانی طبیب اصفهانی غنیمت پنجابی حشمت بدخشانی کرام بخارایی سپندی سمرقندی طغرل احراری حسین شهرت شیرازی عاقل خان رازی خوافی املای بخارایی غیاثی بدخشی نقیب‌خان طغرل احراری شمس‌الدین شاهین واله داغستانی ظفرخان جوهری صادق منشی بخارایی مخلص کاشانی محسن تأثیر تبریزی نجیب کاشانی واله اصفهانی محیط قمی نجات اصفهانی عالی شیرازی شیوکرام تقوی قانع تتوی آفرین لاهوری واقف لاهوری محمداسماعیل دارا اکسیر اصفهانی حیرت لاهوری خالص اصفهانی سدهٔ سیزدهم صفای اصفهانی نشاط اصفهانی فروغی بسطامی یغمای جندقی فایز دشتی غالب دهلوی فقیر شیرازی قاآنی شیرازی وصال شیرازی وقار شیرازی محمودخان صبا طاهره قرةالعین فتحعلی‌خان صبای کاشانی نادره بیدل کرمانشاهی جعفر پیدا میرزا جعفر ریاض همدانی عبرت نایینی عبدالرزاق دنبلی نقیب‌خان طغرل احراری شمس‌الدین شاهین ظفرخان جوهری تاش‌خواجه اسیری صادق منشی بخارایی سلطان خواجه اداء سمرقندی جیحون یزدی واله اصفهانی محیط قمی مفتون بردخونی عمان سامانی نواب‌الله دادخان صوفی نثرمعاصرشاعرانایراننوقدمایی عارف قزوینی میرزاده عشقی محمد فرخی یزدی محمدتقی بهار ارسلان پوریا پرویز ناتل خانلری نادر نادرپور پروین اعتصامی ایرج میرزا سیاوش کسرایی محمدرضا عبدالملکیان فریدون توللی گلچین گیلانی عبرت نایینی کریم امیری فیروزکوهی مظاهر مصفا ژولیده نیشابوری عبدالحسین جلالیان محمدعلی ریاضی یزدی عماد خراسانی سلمان هراتی سپیده کاشانی حمید سبزواری سید حسن حسینی یاور همدانی محمدرضا آقاسی محمدعلی معلم دامغانی هوشنگ ابتهاج نیمایی مهدی اخوان ثالث منوچهر آتشی نصرت رحمانی سهراب سپهری محمدرضا شفیعی کدکنی منوچهر شیبانی اسماعیل شاهرودی م. آزاد اسماعیل خویی محمد زهری محمد مختاری نیما یوشیج قیصر امین‌پور ضیاء موحد سعید سلطان‌پور منصور اوجی مفتون امینی فریدون مشیری سپید هوشنگ ایرانی تندرکیا بیژن جلالی امین‌الله رضایی احمد شاملو فروغ فرخزاد طاهره صفارزاده نازنین نظام شهیدی موج نو احمدرضا احمدی محمدرضا اصلانی بیژن الهی هوشنگ ایرانی بهرام اردبیلی محمدعلی سپانلو عظیم خلیلی جواد مجابی حجم یدالله رؤیایی هوشنگ چالنگی شاپور بنیاد بیژن الهی بهرام اردبیلی پرویز اسلام‌پور محمدرضا اصلانی سیروس آتابای ناب هوشنگ چالنگی سیدعلی صالحی فرامرز سلیمانی موج سوم هرمز علی‌پور دههٔ هفتاد رضا براهنی علی باباچاهی شاپور بنیاد بیژن کلکی شیوا ارسطویی بهزاد زرین‌پور علی عبدالرضایی گراناز موسوی آزیتا قهرمان پگاه احمدی جمشید برزگر حافظ موسوی رزا جمالی شاپور جورکش علی‌رضا پنجه‌ای فرشته ساری فریاد شیری فیروزه میزانی کسرا عنقایی کوروش همه‌خانی گیتی خوشدل محمد آزرم محمود مشرف آزاد تهرانی مریم هوله مسعود امینی منصور کوشان مهرداد فلاح نازنین نظام شهیدی غزل پست‌مدرن مهدی موسوی فاطمه اختصاری اندیشه فولادوند مونا زنده‌دل محمد بم دیگر شاعران بیژن جلالی بیژن نجدی جواد مجابی رسول یونان شمس لنگرودی علی عبداللهی محمدعلی سپانلو حسن همایون غلامرضا بروسان شهاب مقربین گروس عبدالملکیان غزل کلاسیک محمدحسین شهریار سیمین بهبهانی حسین منزوی محمدعلی بهمنی منوچهر نیستانی افغانستان نادیا انجمن واصف باختری خلیل‌الله خلیلی مسعود نوابی محمدکاظم کاظمی فضل‌الله قدسی ابوطالب مظفری سعادت ملوک‌تاش فدایی هروی مخفی بدخشی عبدالکریم تمنا صوفی عشقری نادیه فضل محجوبه هروی ندیم کابلی تاجیکستان صدرالدین عینی فرزانه خجندی اسکندر ختلانی ابوالقاسم لاهوتی گلرخسار صفی‌اوا لایق شیرعلی میرزا عبدالواحد مُنظِم صدرِ ضیا ساتِم اُلُغ‌زاده بازار صابر جلال اکرامی عبید رجب محمدعلی عجمی صفیه گلرخسار زلفیه عطایی مؤمن قناعت عسکر حکیم عنایت حاجی‌یوا عبدوملک بهاری مجیب مهرداد گل‌نظر کلدی تیمور ذوالفقارف عاشور صفر دارا نجات احمدجان رحمت‌زاد جوره هاشمی ازبکستان حیات نعمت سمرقندی خواجه اسد گلزاده بخارایی محمدجان شکوری بخارایی مردخای بهایف پیرو سلیمانی میرزا تورسون‌زاده شهزاده نظرزاده سلامت رجبوا دلشاد فرهادزاد عبدالله سبحان پاکستان اقبال لاهوری حفیظ جالندهری ارمنستانادوارد حق‌وردیانرمان‌نویسان محمدباقر میرزا خسروی علی‌محمد افغانی غزاله علیزاده بزرگ علوی رضا امیرخانی مهشید امیرشاهی رضا براهنی سیمین دانشور محمود دولت‌آبادی علی‌اشرف درویشیان رضا قاسمی هوشنگ گلشیری ابوتراب خسروی احمد محمود شهریار مندنی‌پور عباس معروفی ایرج پزشک‌زاد عبدوملک بهاری تیمور ذوالفقارف داستان‌کوتاه‌نویسان جلال آل‌احمد شمیم بهار صادق چوبک سیمین دانشور نادر ابراهیمی ابراهیم گلستان هوشنگ گلشیری صادق هدایت محمدعلی جمال‌زاده ابوتراب خسروی مصطفی مستور جعفر مدرس صادقی هوشنگ مرادی کرمانی علی‌اشرف درویشیان بیژن نجدی شهرنوش پارسی‌پور غلامحسین ساعدی بهرام صادقی گلی ترقی نمایشنامه‌نویسان میرزا فتحعلی آخوندزاده ارسلان پوریا علی نصیریان بهرام بیضایی بیژن مفید غلامحسین ساعدی هنگامه مفید عباس نعلبندیان اکبر رادی پری صابری محمود استادمحمد میرزاده عشقی محسن یلفانی حمید امجد محمد چرمشیر محمد یعقوبی نغمه ثمینی محمد عثمان‌اف رضا صابری رضا قاسمی حسین پاکدل حسین پناهی محمد رحمانیان محمد رضایی‌راد جلال تهرانی امیررضا کوهستانی آراز بارسقیان فیلمنامه‌نویسان ابراهیم حاتمی‌کیا مسعود کیمیایی اصغر فرهادی رخشان بنی‌اعتماد بهرام بیضایی کامبوزیا پرتوی داریوش مهرجویی ابراهیم گلستان علی حاتمی مجید مجیدی پیمان قاسم‌خانی ناصر تقوایی شادمهر راستین اصغر عبداللهی کیومرث پوراحمد عباس کیارستمی کودک و نوجوان جبار باغچه بان پروین دولت آبادی عباس یمینی‌شریف محمود کیانوش مصطفی رحماندوست قیصر امین‌پور جعفر ابراهیمی اسدالله شعبانی افسانه شعبان نژاد بیوک ملکی بابک نیک طلب شکوه قاسم‌نیا ناصر کشاورز مهری ماهوتی افشین علا علی اصغر سیدآبادی آتوسا صالحی حمید هنرجو محمود پوروهاب عرفان نظر آهاری رودابه حمزه ای یحیی علوی فرد سایر علی‌اکبر دهخدا محمد معین حسن عمید زهرا کیا انجمن ها و محافل ادبی انجمن ادبی ایران انجمن ادبی شمع سوخته کانون نویسندگان ایران انجمن ادبی هرات نبودانشگاه خوارزمیپردیس‌هاپردیس تهران • پردیس کرج • پردیس بین‌الملل تهران • پردیس بین‌الملل کرجدانشکده‌هامدیریت • ادبیات و علوم انسانی • تربیت بدنی و علوم ورزشی • روان‌شناسی و علوم تربیتی • شیمی • علوم جغرافیایی • علوم ریاضی و کامپیوتر • علوم زمین • علوم زیستی • علوم فیزیک • فنی مهندسیپژوهشکده‌هاپژوهشکده پلاسما • پژوهشکده علوم کاربردی • پژوهشکده علوم حرکتی • پژوهشکده فلسفه و علوم تطبیقیمؤسسه‌های پژوهشیمؤسسه تحقیقات ریاضی دکتر مصاحب • مؤسسه تحقیقات تربیتی • موسسه زبان‌های خارجی • مؤسسه پژوهشی زبان و ادبیات فارسی بهارقطب‌های علمیقطب علمی تحلیل فضایی مخاطرات محیطی • قطب علمی روان‌شناسی استرسنوشتارهای وابستهمحمد بن موسی خوارزمی • دانشسرای عالیرده داده‌های کتابخانه‌ای عمومی برگه‌دان مستند فراگیر (آلمان) ISNI 1 ویاف 1 ورلدکت کتابخانه‌های ملی فرانسه (داده‌ها) ایالات متحده آمریکا هلند لهستان دیگر کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی شبکه اجتماعی و محتوای بایگانی شونده سوداک (فرانسه) 1 تروف (استرالیا) 1 برگرفته از «h ps://fa.wikipedia.o g/w/i dex.php? i le=پروین_اعتصامی&oldid=33365899» رده‌ها: ادبیات معاصر فارسیپژوهشگران ادبیات اهل ایراناهالی تبریزدرگذشتگان ۱۳۲۰درگذشتگان ۱۹۴۱ (میلادی)زادگان ۱۲۸۵زادگان ۱۹۰۶ (میلادی)شاعران اهل تبریزشاعران زن اهل ایرانشاعران زن فارسی‌زبانشاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایرانشاعران فارسی‌زبانکتابداران اهل ایرانمدفونان در حرم فاطمه معصومهمنتقدان فرهنگی اهل ایراننویسندگان زن اهل ایراننویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی)درگذشتگان به علت حصبهرده‌های پنهان: صفحه‌های دارای آرگومان تکراری در فراخوانی الگومقاله‌هایی که تجمیع ارجاع در آن‌ها ممنوع استصفحه‌های دارای یادکرد بدون عنوان یادکردیادکردهای وب دارای تاریخ بازبینی بدون نشانی اینترنتیمقاله‌های برگزیدهمقالات دارای جعبه اطلاعاتصفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده با پارامترهای نامعلوم استفاده می‌کنندخطاهای یادکرد: شابکصفحه‌هایی که از جعبه پیوند به پروژه‌های خواهر با فضای نام نامنطبق با ویکی‌داده استفاده می‌کنندصفحه‌هایی که از جعبه پیوند به پروژه‌های خواهر با پیوند پنهان ویکی‌داده استفاده می‌کنندصفحه‌هایی که از جعبه پیوند به پروژه‌های خواهر با جستجوی پیش‌فرض استفاده می‌کنندمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های GNDمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های ISNIمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های VIAFمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های BNFمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های LCCNمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های NTAمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های PLWABNمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های FASTمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های SNAC-IDمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های SUDOCمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های T oveمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های WORLDCATID

مقبره پروین اعتصامی

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب